ചരിത്രപരമായ മണ്ടത്തരം

Be Sociable, Share!

• 

ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സ്വയം വര്‍ഗീയ ഫാഷിസത്തെ അവസാനിപ്പിക്കില്ല. ഒരു പക്ഷേ, ഏതാനും നാളത്തേക്ക് ഫാഷിസം ശക്തിപ്പെട്ടേക്കാം. എന്നാല്‍ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലിനായുള്ള ഒരു ഇടം അതു തുറന്നു തരുന്നുണ്ട്; ബദല്‍ സാമ്പത്തിക അജന്‍ഡകളെ കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ അതു വീണ്ടും സജീവമാക്കുന്നുണ്ട്; സമ്പദ്‌ഘടനയുടെ മേല്‍ സാമൂഹ്യനിയന്ത്രണമുണ്ടാകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ കുറിച്ച് അതു വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്; നവലിബറലിസം കെട്ടഴിച്ചു വിട്ട ‘രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നശീകരണ’ത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ അതു സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.
– പ്രഭാത് പട്നായിക്

ഗ്രീസിലെ വലതുപക്ഷ യാഥാസ്തിതിക പാര്‍ടിയായ ന്യൂ ഡെമോക്രസിയുടെ നേതാവ് അന്റോണിസ് സമരസ് സോഷ്യലിസ്റ്റുകളുടേയും, താരതമ്യേന ചെറിയ ഡെമോക്രാറ്റിക് ലെഫ്റ്റ് പാര്‍ടികളുടേയും പിന്തുണയോടെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തത് ജൂണ്‍ 20നാണ്. ആധുനിക ഗ്രീസിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ഭീതിതവും, ജനവിരുദ്ധവുമായ ഒരു സര്‍ക്കാരാണ് അധികാരത്തിലേക്കെത്താന്‍ പോകുന്നത് എന്നത് നിസ്തര്‍ക്കമാണ്. കാരണം, ഗ്രീസിന് യൂറോ സോണില്‍ തുടരുകയും, യൂറോ നേതൃത്വത്തില്‍ നിന്നും അടുത്ത ഗഡു കടം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യണമെങ്കില്‍, കടുത്ത ചെലവുചുരുക്കല്‍ നടപടികള്‍ നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിനു മുന്‍പുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു സര്‍ക്കാരുകള്‍ നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുള്ള ചിലവു ചുരുക്കല്‍ നടപടികള്‍ മൂലം രാജ്യം ഇന്നു കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. 2011ല്‍ ഗ്രീസിന്റെ മൊത്തം ആഭ്യന്തരോത്പാദനം 7.5 ശതമാനത്തോളമാണ് ഇടിഞ്ഞത്. തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്ക് 20 ശതമാനത്തിനും മുകളിലാണ്.

മിനിമം കൂലി കുത്തനെ വെട്ടിചുരുക്കുക, സ്വകാര്യ മേഖലയിലെ കൂലിയും, പെന്‍ഷന്‍ ആനുകൂല്യങ്ങളും കുറയ്ക്കുക, തൊഴില്‍രഹിതര്‍ക്കുള്ള ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ 20 ശതമാനത്തോളം വെട്ടുക എന്നിവ പുതിയ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഏതാനും ചിലവു ചുരുക്കല്‍ നയങ്ങളില്‍ പെടും. ഇത്തരമൊരു സര്‍ക്കാരിന്റെ എന്തിനാണ് ഗ്രീസിലെ സോഷ്യലിസ്റ്റു പാര്‍ടി (പസോക്) പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് എന്ന് സോഷ്യലിസത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമറിയാവുന്ന ആരും ഒരുപക്ഷേ ചോദിച്ചു പോകും. യൂറോപ്യന്‍ സോഷ്യലിസ്റ്റുകള്‍ക്കു സംഭവിച്ച രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വള്‍ഗറായ ഉദാഹരണമാണ് ഇന്ന് ഗ്രീസിലെ പസോക്. പേരില്‍ മാത്രം സോഷ്യലിസ്റ്റ്. നയങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണമായും വലതുപക്ഷം. ഗ്രീസിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയ്ക്ക്, അല്ലെങ്കില്‍ യൂറോപ്പിന്റെ തന്നെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയ്ക്ക്, തങ്ങളാലാവുന്ന പങ്ക് യൂറോപ്യന്‍ സോഷ്യലിസ്റ്റുകളും വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

ഗ്രീസില്‍ സമരസ് അധികാരത്തിലേറിയതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസമാണ് (ജൂണ്‍ 21) ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ പാര്‍ടി ജൂലൈ 19ലെ പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവും, മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് മന്ത്രിസഭയിലെ ധനകാര്യ മന്ത്രിയും, യുപിഎയുടെ നോമിനിയുമായ പ്രണബ് മുഖര്‍ജിയെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്. പൂര്‍ണമായും വലതുപാര്‍ടിയായി രൂപാന്തരീകരിച്ച പസോക്കും, തൊഴിലാളി വര്‍ഗ പാര്‍ടിയായ സിപിഎമ്മും തമ്മില്‍ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ സമാനതകളൊന്നുമില്ല. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായി ഇപ്പോഴും ഇടതുപക്ഷ മൂല്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന, ഭരണത്തില്‍ വന്നിട്ടുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ബദല്‍ നയങ്ങള്‍ (കേരളത്തിലെ വിഎസ് സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണം) നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള പാര്‍ടിയാണ് സിപിഎം. എന്നാല്‍ ന്യൂ ഡെമോക്രസിയുടേയും, ഇന്ത്യയിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ടിയുടേയും സാമ്പത്തിക നയങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം കണ്ടെത്താന്‍ പാടു പെടും. കൂടുതല്‍ ചിലവുചുരുക്കല്‍ നടപ്പാക്കി ഫിനാന്‍സ് ക്യാപിറ്റലിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് പുതിയ ഗ്രീക്ക് പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ ആത്യന്തിക ദൗത്യമെങ്കില്‍, ഇന്ത്യയില്‍ ചിലവുചുരുക്കല്‍ നടപടിക്ക് തുടക്കമിട്ടു കഴിഞ്ഞ നേതാവാണ് പ്രണബ് മുഖര്‍ജി. അസൂത്രണേതര ചിലവുകള്‍ 10 ശതമാനത്തോളം വെട്ടിക്കുറയ്ക്കാന്‍ ധനകാര്യ മന്ത്രാലയം എല്ലാ സര്‍ക്കാര്‍ ഡിപാര്‍ട്മെന്റുകള്‍ക്കും നിര്‍ദേശം നല്‍കി കഴിഞ്ഞു. കൂടുതല്‍ വെട്ടലുകള്‍ വരാനിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയും നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. കടുത്ത സാമ്പത്തിക ഞെരുക്കത്തിന്റെ കാലത്ത് ജനങ്ങളെ വറചട്ടിയിലിട്ട് വറത്തെടുക്കുന്ന ഒരു ധനകാര്യ മന്ത്രി എന്ന വിശേഷണം മറ്റാരേക്കാള്‍ ഇന്ന് പ്രണബിനു ചേരും. അത്തരമൊരാളാണ് കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി. അത്തരമൊരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ആണ് രാജ്യത്തിന്റെ പ്രഥമ പൗരന്റെ സ്ഥനത്തേക്ക് സിപിഎം പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്.

‘ഇതില്‍ വലിയ കാര്യമുണ്ടോ’ എന്ന ചോദ്യം സ്വാഭാവികമായും ഉയരാം. പ്രസിഡന്റിന്റേത് ഒരു ആലങ്കാരിക സ്ഥാനം മാത്രമല്ലേ, അതിന് കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ പിന്തുണച്ചാല്‍ എന്താണു കുഴപ്പം എന്നും ചോദിക്കാം. മുന്‍ ലോക്സഭാ സ്പീക്കര്‍ പിഎ സാംഗ്മയെ ബിജെപി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ട് ഇടതുപക്ഷത്തിന് മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങളില്ലെന്നും, അതുകൊണ്ട് നിലവിലുള്ള (രണ്ടു) സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളില്‍ പ്രണബാണ് മെച്ചമെന്നും വാദിക്കാം. എന്നാല്‍ ഇത്തരം വാദങ്ങള്‍ എത്രത്തോളം നിലവിലെ സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം മനസിലാക്കിയുളളതാണ് എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ തന്നെ അഭിപ്രായത്തില്‍ രാജ്യം കണ്ട ഏറ്റവും ജനവിരുദ്ധമായ, അഴിമതിക്കറ പുരണ്ട കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരുകളിലൊന്നാണ് മന്‍മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ രണ്ടാം യുപിഎ. ലോക മുതലാളിത്തം തന്നെ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലകപ്പെട്ടു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പ്രതികാര മനോഭാവത്തോടെ അതേ മുതലാളിത്ത നയങ്ങള്‍ നിര്‍ദാക്ഷിണ്യം നടപ്പാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഭരണകൂടമാണിത്. ഉദാഹരണത്തിന്, പെട്രോള്‍ വില തന്നെ എടുക്കുക. രാജ്യം പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴക്കടലില്‍പെട്ടുഴലുമ്പോഴാണ് പെട്രോള്‍ വിലനിര്‍ണയ സമ്പ്രദായത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ നിയന്ത്രണത്തില്‍ നിന്നും മാറ്റാന്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ 2010 ജൂണ്‍ മാസത്തില്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതിനു ശേഷം എന്താണുണ്ടായതെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഏറെ വിഖ്യതമായ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചാ കഥ ഇന്ന് അതിവേഗം കെട്ടുകഥയായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മുരടിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച, ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പണപ്പെരുപ്പം എന്ന വിശേഷാവസ്ഥയാണ് ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ്‌രംഗം ഇന്നു നേരിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തിലെ അവസാന പാദത്തില്‍ (ജനുവരി-മാര്‍ച്ച്) ഇന്ത്യന്‍ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച കഴിഞ്ഞ ഒന്‍പതു വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും ചെറിയ നിരക്കായ 5.3 ശതമാനത്തിലേക്കു കൂപ്പു കുത്തുകയുണ്ടായി. ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയില്‍ അനിശ്ചിതാവസ്ഥ തുടരുകയും, യൂറോപ് കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയില്‍ പെട്ടുഴലുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സമയത്ത് ഇന്ത്യയില്‍ സ്ഥിതി കൂടുതല്‍ വഷളാവുകയേ ഉള്ളൂ. മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും, എന്തിന് രാജ്യത്തെ റിസര്‍‌വ് ബാങ്ക് പോലും, ഇതു സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും ബദല്‍മാര്‍ഗം രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന യുപിഎ മുന്നോട്ടു വച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഇനി രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം നോക്കാം. സമീപകാലത്തു നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ ഭൂരിഭാഗവും കോണ്‍ഗ്രസിനു തിരിച്ചടി നേരിടുന്നതാണ് നാം കണ്ടത്. ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെ ശക്തമായ പ്രചാരണമുണ്ടായിട്ടും കോണ്‍ഗ്രസ് തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായി. പഞ്ചാബിലെ ഭരണകൂട വിരുദ്ധവികാരം മുതലെടുക്കാന്‍ പോലും കോണ്‍ഗ്രസിനായില്ല. ഉത്തരാഖണ്ഡിലും, ബിജെപി സര്‍ക്കാരിനെതിരെ ശക്തമായ വിരുദ്ധ വികാരമുണ്ടായിട്ടും, കോണ്‍ഗ്രസ് കഷ്ടിച്ചാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത് (ഒരു സീറ്റിന്റെ അധികബലം). അടുത്തിടെ ദില്ലിയില്‍ ഉണ്ടായ കോര്‍പറേഷന്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ബിജെപി തൂത്തുവാരി. ഈ മാസം (ജൂണ്‍) ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സസംസ്ഥാനമായ ആന്ധ്ര പ്രദേശില്‍ 18 നിയമസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിലേക്കും ഒരു ലോക്‌സഭാ മണ്ഡലത്തിലേക്കും നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കേവലം ഒരു നിയമസഭാ സീറ്റിലാണ് കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിക്ക് വിജയിക്കാനായത്. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പുഫലങ്ങള്‍ തരുന്ന സന്ദേശമെന്താണ്? രാജ്യത്ത് ഭരണപാര്‍ടിക്കെതിരെയുള്ള വികാരം അതിശക്തമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്നല്ലേ? ഈ സര്‍ക്കാരിന്റെ അഴിമതിക്കേസുകളുടെ കഥയെ പറ്റി എഴുതാതിരിക്കുന്നതാണ് മെച്ചം.

ഇതാണ് രാജ്യത്തെ സാഹചര്യമെന്നിരിക്കേ മുഖ്യ ഇടതുപക്ഷപാര്‍ടിയും, തൊഴിലാളി വര്‍ഗപാര്‍ടിയുമായ സിപിഎം പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കൈക്കൊള്ളേണ്ട നടപടിയാണോ ഇപ്പോള്‍ കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? പ്രസിഡന്റിന്റെ പദവി ഏറെക്കുറെ ആലങ്കാരികമാണെങ്കിലും, ആ പദവിയിലേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് എന്നും ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ മാനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. 2002ലെ പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പു തന്നെ നോക്കുക. വര്‍ഗീയ ആക്രമണങ്ങള്‍ കൊണ്ടും, നവലിബറല്‍ നയങ്ങള്‍ കൊണ്ടും രാഷ്ട്രത്തെ നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഫാഷിസത്തിന്റെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു അന്ന് എപിജെ അബ്ദുള്‍ കലാം. ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യയ്ക്കു ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം നടന്ന പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പ്. ബിജെപിയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ കുഴപ്പമൊന്നും കാണാതിരുന്ന കലാം ആവേശത്തോടെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായി. വലതുപക്ഷം ഒന്നടങ്കം അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന്, തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ തോല്‍ക്കുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, ക്യാപ്റ്റന്‍ ലക്ഷ്മിയെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാക്കുകയായിരുന്നു, ഇടതുപക്ഷം ചെയ്തത്. അതുവഴി, വലതുപക്ഷത്തെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കാനും, സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയം ഇന്ത്യന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍, കുറഞ്ഞ പക്ഷം രാജ്യത്തെ വിശാലമായ ഇടതുപക്ഷ സമൂഹത്തിനു മുന്നിലെങ്കിലും, ഉയര്‍ത്തി പിടിക്കാനും ഇടതുപക്ഷത്തിനായിരുന്നു. ആ നീക്കം അഖിലേന്ത്യാ തലത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ചെയ്തത് എന്നും നാം കണ്ടതാണ്.

2002ല്‍ നിന്നും 2012ലേക്കെത്തുമ്പോള്‍ എന്താണ് പ്രണബ് മുഖര്‍ജിയെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ സിപിഎമ്മിനെ പ്രേരിപ്പിച്ച ഘടകം? എന്തുകൊണ്ടാണ്, രാജ്യത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ അസംതൃപ്തി മുതലെടുത്ത് ഒരു കോണ്‍ഗ്രസിതര, ബിജെപിയിതര സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ഉയര്‍ത്തി കാണിക്കുന്നതില്‍ ഇടതുപക്ഷം പരാജയപ്പെട്ടത്? പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഇനി രണ്ടു വര്‍ഷം മാത്രമേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ. കോണ്‍ഗ്രസിനോടും ബിജെപിയോടും അമര്‍ഷമുള്ള ചെറുകിട പാര്‍ടികള്‍ ഇന്ന് ഇന്ത്യയില്‍ ധാരാളമുണ്ട്. പ്രണബ് മുഖര്‍ജിയുടെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിത്വത്തോട് ചെറുകിട പാര്‍ടികളില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്ന എതിര്‍പ്പു തന്നെ ഒരുദാഹരണം. തമിള്‍ നാട്ടിലെ ജയലളിതായും, ഒറീസയിലെ നവീന്‍ പട്നായിക്കും കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ പിന്തുണയ്ക്കില്ലെന്ന് തുടക്കത്തിലേ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. എന്‍ഡിഎയില്‍ ബിജെപിയും, നിതീഷ് കുമാര്‍-ശരത് യാദവ് നയിക്കുന്ന ജനതാ ദള്‍ യുണൈറ്റഡും തമ്മിലുള്ള അസ്വാരസ്യങ്ങള്‍ ഇന്ന് അടുക്കള രഹസ്യവുമല്ല.

ഇവരെയെല്ലാവരേയും ബിജെപിക്കും, കോണ്‍ഗ്രസിനുമെതിരെ ഒന്നിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ സിപിഎമ്മിനെ കൊണ്ട് ഒറ്റയ്ക്കു കഴിയും എന്നല്ല പറഞ്ഞു വരുന്നത്. അത്തരമൊരു ശ്രമം നടത്തേണ്ട ചരിത്രപരമായ സാഹചര്യമായിരുന്നു ഈ പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നാണ്. ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കാരണം, ഇപ്പോഴത്തെ പൊളിറ്റിക്കല്‍ ഇക്കോണമി ഇടതുപക്ഷത്തിന് അനുകൂലമാണ് എന്നതു തന്നെയാണ്. ഇടതുപക്ഷം കാലങ്ങളായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന, എന്നാല്‍ അധികമാരുമൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന,  കാര്യങ്ങളാണ് ഇന്ന് രാജ്യത്തിനകത്തും പുറത്തും സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയില്‍ സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ആ സാഹചര്യം ഉയര്‍ത്തുന്ന വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കുക എന്ന വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ തൊഴിലാളി പാര്‍ടി എന്ന നിലയില്‍ സിപിഎമ്മിന് മറ്റാരേക്കാളുമുണ്ട്.

കോണ്‍ഗ്രസിനും ബിജെപിക്കുമെതിരെ ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ ബദല്‍ കെട്ടിപ്പെടുക്കുമെന്ന് കോഴിക്കോടു നടന്ന പാര്‍ടി കോണ്‍ഗ്രസില്‍ സിപിഎം നേതാക്കള്‍ പ്രസംഗിച്ചിട്ട് രണ്ടു മാസം തികഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ. കഴിഞ്ഞ ഏപ്രില്‍ 4ന് പാര്‍ടി കോണ്‍ഗ്രസ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു കൊണ്ട് ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ട് പറഞ്ഞത് ജനങ്ങള്‍ ഒരു ബദല്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നാണ്. “ഇടതുപക്ഷ, ജനാധിപത്യ പാര്‍ടികള്‍ക്കു മാത്രമേ അത്തരമൊരു ബദല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു നല്‍കാനാകുകയുള്ളൂ.” എന്നാല്‍, പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പു വന്നപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതു വരെ തങ്ങള്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ നിലപാടെടുക്കേണ്ട എന്ന നടപടിയാണ് പാര്‍ടി കൈക്കൊണ്ടത്. എന്തിനാണ് ഈ അനാവശ്യ പ്രതിരോധം? എന്തുകൊണ്ടാണ്, കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ ഒക്കെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി വരുന്നതിനും മുന്‍പേ ഒരു ഇടതുപക്ഷ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ നിര്‍ത്തി, ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം ഉയര്‍ത്തി, വലതുപക്ഷത്തെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കാനുള്ള ഒരു ചരിത്രപരമായ അവസരമുണ്ടായിട്ടും അതു ഏറ്റെടുക്കുന്നതില്‍ ഇടതുപക്ഷം പരാജയപ്പെട്ടത്? അതും ഇപ്പോഴത്തെ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക കാലാവസ്ഥയില്‍, ഇതാണ് ചരിത്രപരമായ മണ്ടത്തരം. രാജ്യത്തെ സംഘടിത ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഈ തീരുമാനമേല്പിക്കുന്ന മുറിവ് വലുതായിരിക്കും. ഒരുപക്ഷേ, സിപിഎം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ വലുത്.

പ്രണബ് മുഖര്‍ജിയെ പിന്തുണയ്ക്കാനുള്ള തീരുമാനം വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ട് സിപിഎം പോളിറ്റ്ബ്യൂറോ ഇറക്കിയ പത്രക്കുറിപ്പില്‍ പറഞ്ഞത് “ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍” മുഖര്‍ജിയാണ് “ഏറ്റവും സ്വീകാര്യനായ” സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെന്നാണ്. എന്തു സ്വീകാര്യതയെ കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പാര്‍ടി പറയുന്നത്? ഇതിനേക്കാള്‍ സ്വീകാര്യതയുണ്ടായിരുന്നു 2002ല്‍ എപിജെ അബ്ദുള്‍ കലാമിന്. വലതുപക്ഷം ഒന്നടങ്കം അന്നു കലാമിനെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ആ സ്വീകാര്യത ഇടതുപക്ഷം സ്വീകരിച്ചിട്ടുമില്ല. ഇന്ന്, പ്രണബ് മുഖര്‍ജിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇടതു പാര്‍ടികള്‍ക്കിടയില്‍ പോലും സമവായമില്ല. സിപിഐയും, ആര്‍എസ്‌പിയും കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്തതിനാല്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കാനാണ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്. അപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസിലും, ആ പാര്‍ടിയുടെ സഖ്യകകക്ഷികളിലും, ശിവ സേനയിലും ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സ്വീകാര്യതയെ കുറിച്ചാണോ സിപിഎം പറയുന്നത്? എന്നു മുതലാണ് ഇടതുപാര്‍ടികള്‍ക്കുള്ളിലെ സമവായത്തേക്കാള്‍, വലതു പാര്‍ടികളിലെ സമവായത്തിന് രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ തൊഴിലാളി പാര്‍ടി പ്രാധാന്യം കൊടുത്തു തുടങ്ങിയത്?

പിന്‍കുറി: യൂറോ കപ്പിലെ ചെക്ക് റിപബ്ലിക്-പോര്‍ച്ചുഗല്‍ ക്വാര്‍ട്ടര്‍ ഫൈനല്‍ മത്സരത്തിനു ശേഷം കളിയില്‍ തോറ്റ ചെക്ക് റ്റീമിനെ കുറിച്ച് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കമന്റ്: “സോക്കറിലായാലും, രാഷ്ട്രീയത്തിലായാലും അമിതമായ പ്രതിരോധം വന്‍ പരാജയത്തിനു വഴി വയ്ക്കുകയേ ഉള്ളൂ.”

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Congress, CPIM, Daily Edit, Prakash Karat, Pranab Mukherjee, Presiden, UPA