ബാവുളിന്റെ പാട്ട്

Be Sociable, Share!

• 

അലഞ്ഞ് തിരിയുന്ന തൊണ്ടയില്‍
ഒരിക്കല്‍ മാത്രം
മുറുകുന്ന കവിതയാണ്
പ്രണയം.
സാധകമില്ലാത്ത സംഗീതം.
അത്,
ചിലപ്പോള്‍  വെള്ളിടി പോലെയും
പോത്ത്‌ ഓട്ടക്കാരന്റെ വെറി
പോലെയും ഉരുക്കുമതിലുകളെ
ഭേതിക്കുന്ന ഉരഗമാകുന്നു.
ഉത്സവ പിറ്റേന്നുകളുടെ
ഉച്ച ഉറക്കങ്ങളില്‍
മധുര നാരങ്ങാ മണമുള്ള
തുള്ളികളായ്
അത്, കാറ്റില്‍ ഇഴഞ്ഞു പോകുന്നത്
ആരും അറിയുന്നില്ല.
പാതയോരങ്ങളുടെ പച്ചപ്പുകളില്‍
പറ്റിപിടിച്ചിരുന്നു
അത് പാടുന്നത്
ഇന്നലെകളെക്കുറിച്ചല്ല.
നാളകളെ കുറിച്ചുമായിരിക്കില്ല
ഏതാ ഇപ്പോള്‍
ഈ നിമിഷം മുറുകിപ്പൊലിയുന്ന
കവിതയെ കുറിച്ചായിരിക്കും.
വഴക്കങ്ങളില്‍ പെടാത്ത
അത് പിന്നെയും മുറുകികൊണ്ടിരിക്കും.
അത്,
സ്വയമൊരു കപ്പലിന്റെ കപ്പിത്താനായ് മാറി
സ്വയം കടലിലേക്കിറങ്ങും…

മധു നാരായണന്‍

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Bavul music, Madhu Narayanan, Poem