വറചട്ടിയില്‍ നിന്നും എരിതീയിലേക്ക്

Be Sociable, Share!

• 

Graphic courtesy: Mint

2008 സെപ്തംബര്‍ 15ന് അമേരിക്കയിലെ നിക്ഷേപ ബാങ്കിംഗ് ഭീമന്‍ ലെമാന്‍ ബ്രദേഴ്സ് തകര്‍ന്നതിനു ശേഷം ലോകം മുഴുവന്‍ കടുത്ത സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്കു വീണപ്പോള്‍, ആ പ്രതിസന്ധിയെ ഒരു പരിധി വരെ അതിജീവിച്ച രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു ഇന്ത്യയും ചൈനയും. രണ്ടു രാജ്യങ്ങളിലേയും ബാങ്കിംഗ് മേഖല പല യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളേയും അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതല്‍ കരുത്തുറ്റതാണെന്നതും, വലിയ സാമ്പത്തിക ഉത്തേജക നടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളാന്‍ ഇരുരാജ്യങ്ങളും തെയ്യാറായതും ഇവയെ ഉയര്‍ന്ന വളര്‍ച്ചാ നിരക്ക് നിലനിര്‍ത്താന്‍ സഹായിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിന്, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമായിരുന്ന 2008-09ല്‍ ഇന്ത്യയുടെ വളര്‍ച്ച 6.7 ശതമാനത്തിലേക്കു തകര്‍ന്നെങ്കിലും, തൊട്ടടുത്ത സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തില്‍ അത് 8 ശതമാനത്തിലേക്കുയര്‍ന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച ഇളവുകള്‍ക്കു പുറമേ, റിസര്‍വ് ബാങ്ക് പലിശ നിരക്ക് കുത്തനെ വെട്ടിച്ചുരുക്കി വായ്പ ലഭ്യത വര്‍ധിപ്പിച്ചതും ഉത്പാദനത്തിലും ഉപഭോഗത്തിലും ഉണര്‍‌വുണ്ടാക്കി. മറ്റു പ്രതിസന്ധി ബാധിത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര ഉപഭോഗം ശക്തമായി നിലനിന്നതും താത്കാലികമായെങ്കിലും ഉയര്‍ന്ന വളര്‍ച്ചാ നിരക്ക് വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ഇന്ത്യയെ സഹായിച്ചു. 2010-11 സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തില്‍ വളര്‍ച്ച 8.5 ശതമാനത്തിലേക്കുയര്‍ന്നു. പ്രതിസന്ധിയിലാണ്ടു കിടക്കുന്ന ലോകസാമ്പത്തിക രംഗത്തിന് ഇന്ത്യയേയും ചൈനയേയും പോലുള്ള ‘കുതിച്ചുയരുന്ന’ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥകള്‍ ഉണര്‍‌വേകും എന്നാണ് പൊതുവേ മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും, മാധ്യമങ്ങളും വാദിച്ചിരുന്നത്.

എന്നാല്‍, സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയില്‍ ഇന്ത്യ കണ്ട ഉണര്‍‌വ് താത്കാലികം മാത്രമാണെന്നും, പ്രതിസന്ധി കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമായി ഇന്ത്യയിലേക്കു തിരിച്ചെത്തുമെന്നും വാദിക്കുന്നവരുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇവരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മുതലാളിത്തം ഇപ്പോള്‍ നേരിടുന്നത് ഘടനാപരമായ പ്രതിസന്ധിയാണ്. അതിനു താത്കാലിക പരിഹാരമൊന്നുമില്ല. ഇന്ത്യ ഉയര്‍ന്ന വളര്‍ച്ചാ നിരക്കു രേഖപ്പെടുത്തുന്ന രാജ്യമാണെങ്കിലും മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയോട് പൂര്‍ണമായും ഇഴുകിചേര്‍ന്ന് നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു രാജ്യമാണ്. ഏതൊരു നവലിബറല്‍ രാജ്യത്തേയും പോലെ തന്നെ ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിലും ധനമൂലധനത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അന്തര്‍ദേശീയ ധനകമ്പോളത്തിലെ പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമാകുന്നതിനനുസരിച്ച് അത് ഇന്ത്യയേയും ബാധിക്കും.

മേയ് 31ന് ഇന്ത്യാ സര്‍ക്കാര്‍ പുറത്തു വിട്ട സാമ്പത്തിക കണക്കുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടര്‍ നല്‍കിയ മുന്നറിയിപ്പുകള്‍ സത്യമാകുന്നുവെന്നാണ്. ഇന്ത്യയുടെ പ്രശസ്തമായ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച കുത്തനെ മുരടിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണ് സര്‍ക്കാര്‍ കണക്കുകള്‍ നല്‍കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തിലെ അവസാന പാദത്തില്‍ (ജനുവരി-മാര്‍ച്ച്) ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ആഭ്യന്തരോത്പാദനം (ജിഡിപി) വളര്‍ന്നത് വെറും 5.3 ശതമാനം. 2011ലെ ഇതേ കാലയളവില്‍ ജിഡിപി വളര്‍ച്ച 9.2 ശതമാനമായിരുന്നു എന്നു കാണുമ്പോഴേ വളര്‍ച്ചാ മുരടിപ്പ് എത്ര വലുതാണെന്നു മനസിലാകൂ. അതേ വര്‍ഷത്തെ ഒക്ടോബര്‍-ഡിസംബര്‍ കാലയളവില്‍ വളര്‍ച്ചാ നിരക്ക് 6.1 ശതമാനമായിരുന്നു. അതായത്, കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വര്‍ഷം (2011-12) ഇന്ത്യന്‍ ഇക്കോണമി വളര്‍ന്നത് വെറും 6.5 ശതമാനം. ഇതാകട്ടെ ലെമാന്‍ തകര്‍ന്ന 2008-19ലെ 6.7 ശതമാനത്തിനേക്കാള്‍ താഴെ. അല്ലെങ്കില്‍, കഴിഞ്ഞ ഒന്‍പതു വര്‍ഷത്തെ കണക്കെടുത്താല്‍ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ വാര്‍ഷിക വളര്‍ച്ചാ നിരക്ക്. വേറൊരു വീക്ഷണത്തിലൂടെ നോക്കിയാല്‍, മുതലാളിത്ത പ്രതിസന്ധി ആരംഭിച്ചതിനു ശേഷം ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും മോശം വര്‍ഷമായിരുന്നു 2011-12 എന്നു കാണാം.

കാര്‍ഷിക വ്യവസായിക ഉത്പാദനത്തിലുണ്ടായ മുരടിപ്പാണ് ഈ തകര്‍ച്ചയുടെ പ്രധാന കാരണമെന്നു കാണാം. ജനുവരി-മാര്‍ച്ച് പാദവര്‍ഷത്തില്‍ ഇന്ത്യയുടെ വ്യവസായികോത്പാദനം 0.3 ശതമാനം ചുരുങ്ങുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പുള്ള ഇതേ പാദവര്‍ഷത്തില്‍ ഉത്പാദനം 7.3 ശതമാനം ഉയരുകയാണ് ചെയ്തതെന്നോര്‍ക്കണം! ഇലക്ട്രിസിറ്റി നിര്‍മാണ മേഖലകള്‍ വളര്‍ന്നത് യഥാക്രമം 4.9, 4.8 ശതമാനം മാത്രം. എന്നാല്‍ കാര്‍ഷിക മേഖലയിലെ മുരടിപ്പാണ് അപായമണി മുഴക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ഉപജീവനത്തിനത്തിനായി ആശ്രയിക്കുന്ന കാര്‍ഷിക രംഗം മാര്‍ച്ച് പാദത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയത് വെറും 1.7 ശതമാനം വളര്‍ച്ച മാത്രം. പുതിയ ഇന്ത്യയുടെ നട്ടെല്ലായ സേവന മേഖല വളര്‍ന്നത് 7.1 ശതമാനം. ഇതാകട്ടെ തൊട്ടു മുന്നത്തെ മാര്‍ച്ച് പാദത്തില്‍ 9.5 ശതമാനമായിരുന്നു താനും.

ചാക്രിക പതനം
ഇതു തരുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്. 2008-09 കാലത്തേക്കാള്‍ രൂക്ഷമായ പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ് ഇന്ത്യ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ പ്രതിസന്ധിയെ നേരിടാനാകട്ടെ, സര്‍ക്കാരിന്റെ കയ്യില്‍ കാര്യമായ ഉപകരണങ്ങളൊന്നും ഇല്ല തന്നെ. ഉദാഹരണത്തിന്, ലെമാന്‍ ബ്രദേഴ്സ് തകര്‍ന്നതിനു ശേഷം സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച മുരടിക്കുന്ന അവസ്ഥ വന്നപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ ഉത്തേജക നടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളുകയും, ആര്‍ബിഐ പലിശ നിരക്കു വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു എന്നു കണ്ടല്ലോ. ഇന്ന്, വളര്‍ച്ച കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമായി മുരടിക്കുമ്പോള്‍, ആ നടപടികള്‍ പോലും സ്വീകരിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരിനു കഴിയില്ലെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണം ഉയര്‍ന്ന പണപ്പെരുപ്പ നിരക്കാണ്. പണപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാനായി തുടര്‍ച്ചയായി 13 തവണ പലിശ നിരക്ക് ഉയര്‍ത്തിയതിനു ശേഷമാണ് ഏപ്രിലില്‍ ആര്‍ബിഐ ഒന്നരവര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ആദ്യമായി നിരക്ക് വെട്ടിച്ചുരുക്കിയത്. പക്ഷേ, ഏപ്രില്‍ മാസത്തെ ഹോള്‍സെയില്‍ പണപ്പെരുപ്പം നില്‍ക്കുന്നത് 7.2 ശതമാനത്തിലാണ്. റിട്ടെയില്‍ പ്രൈസ് ഇന്‍ഫ്ലേഷനാകട്ടെ 10.4 ശതമാനത്തിലും. ഭക്ഷ്യോത്പന്നങ്ങളുടെ വിലയും ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ വീണ്ടും പലിശ നിരക്കു കുറയ്ക്കാന്‍ ആര്‍ബിഐ തെയ്യാറാകുമോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ആര്‍ബിഐ നിരക്കു കുറച്ചില്ലെങ്കില്‍ അത് ബാങ്കുകള്‍ നല്‍കുന്ന വായ്പയെ ബാധിക്കും. എടുക്കുന്ന ലോണുകള്‍ക്കു ഉയര്‍ന്ന പലിശ നല്‍കേണ്ടി വരും എന്നത് കമ്പനികളുടെ ഉത്പാദന ചിലവുയര്‍ത്തും. ഉയര്‍ന്ന പലിശനിരക്ക് താങ്ങാനാവാത്ത പല കമ്പനികളും ലോണ്‍ എടുക്കുന്നത് കുറയ്ക്കുകയും, തത്ഫലമായി ഉത്പാദനം തന്നെ വെട്ടിച്ചുരുക്കുകയും ചെയ്തേക്കും. ഇത് വ്യവസായ പുരോഗതിയെ ബാധിക്കുമെന്നു മാത്രമല്ല, കൂടുതല്‍ തൊഴിലുകളുടെ ഉത്പാദനത്തെ തടയുക കൂടി ചെയ്യും. ഉയര്‍ന്ന തൊഴിലില്ലായ്മ, ഉപഭോഗത്തേയും, തത്ഫലമായി ചോദനയേയും (demand) ബാധിക്കും. ചോദനയില്ലാതെ പിന്നെ ഉത്പാദനം വര്‍ധിക്കുന്നതെങ്ങിനെ? ഇത് ചാക്രികമായ പ്രക്രിയയാണ്. ഇന്ത്യയുടെ ഉപഭോഗ ചിലവുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ചുരുങ്ങുകയാണ്. മാര്‍ച്ച് പാദത്തില്‍ ഉപഭോഗ ചിലവ് മൊത്തം ജിഡിപിയുടെ 52.2 ശതമാനത്തിലേക്കു ചുരുങ്ങുകയുണ്ടായി. ഒക്ടോബര്‍-ഡിസംബര്‍ പാദത്തില്‍ ഇത് 60.4 ശതമാനമായിരുന്നു.

യൂറോപ്പിന്റെ പാതയില്‍
അതായത്, ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യ 2008ലെ ഇന്ത്യയേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ദുര്‍ബലയാണ്. ഉത്തേജക നടപടികള്‍ കൈക്കൊണ്ട് സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്താനും സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. കാരണം, ധനകാര്യ മന്ത്രി പ്രണബ് മുഖര്‍ജി മാര്‍ച്ച് മാസം അവതരിപ്പിച്ച ബജറ്റനുസരിച്ച് രാജ്യത്തെ ധനക്കമ്മി മൊത്തം ജിഡിപിയുടെ 5.1 ശതമാനത്തിലേക്കു ചുരുക്കാനാണ് യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. സര്‍ക്കാര്‍ ചിലവുകള്‍ വെട്ടിച്ചുരുക്കണമെന്നു തന്നെയാണ് ധനമൂലധനത്തിന്റേയും ആവശ്യം. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍, ഉത്തേജക നടപടികള്‍ കൈക്കൊണ്ടാല്‍ അതു സര്‍ക്കാരിന്റെ ചിലവുകള്‍ കുത്തനെ വര്‍ധിപ്പിക്കുമെന്നതിനാല്‍, അത്തരമൊരു നടപടിക്കും മന്‍‌മോഹന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തുനിയില്ല. മാത്രമല്ല, ധനമൂലധനത്തിന്റെ ഇംഗിതത്തിനു വഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, ചിലവുചുരുക്കല്‍ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്നാണ് പ്രണബ് ഈ വിഷയത്തോട് പ്രതികരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

സാധാരണ ഗതിയില്‍ മാന്ദ്യ സമയത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ ചിലവുകളെ കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നാണ് ഇടതുപക്ഷ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വാദിക്കുന്നത്. കാരണം, ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിക്കാനും, വളര്‍ച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്താനുമായിരിക്കണം പോളിസി പ്രാമുഖ്യം കൊടുക്കേണ്ടത്. എന്നാല്‍ യൂറോപ്പ് മാന്ദ്യത്തിലേക്കു വീണപ്പോള്‍, ചിലവു ചുരുക്കലാണ് ഇനിയുള്ള ഒരേയൊരു പോംവഴി എന്നാണ് ധന മൂലധനം വാദിച്ചത്. ഭൂരിഭാഗം യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും ആ വഴിയിലൂടെ പോയി. ധനകമ്മി കുറച്ച് ധനമൂലധനത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി കടുത്ത ദുരിതങ്ങള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു മീതെ അടിച്ചേല്പ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ധനമൂലധത്തിന് ഒരിക്കലും സന്തോഷമാവില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, യൂറോപ്യന്‍ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ കൂടുതല്‍ പരുങ്ങലിലാവുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് യോറോ സോണ്‍ തകര്‍ച്ചയുടെ വക്കിലാണ്.

അതേ പാതയിലൂടെയാണ് ഇന്ത്യയും പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നതാണ് വിചിത്രം. മുരടിക്കുന്ന വളര്‍ച്ചയും, ഉയര്‍ന്ന പണപ്പെരുപ്പവുമാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഇരട്ട വെല്ലുവിളി. ദിനംപ്രതി തകര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രൂപ നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക പരാധീനതകളെ കൂടുതല്‍ പ്രശ്ന കലുഷിതമാക്കുന്നു. ജിഡിപി കണക്കുകള്‍ വന്ന മേയ് 31ന് രൂപ വ്യാപാരം അവസാനിപ്പിച്ചത് ഡോളറിന് 56.08 എന്ന നിരക്കിലാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ രൂപയുടെ മൂല്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് 23 ശതമാനമാണ്. പണപ്പെരുപ്പം ഒരു വെല്ലുവിളിയായി നമുക്കു മുന്നിലുയര്‍ന്നിട്ട് ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങളായി. ഇതു പരിഹരിക്കാനായി സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു ചെറുവിരല്‍ പോലുമനക്കിയില്ല എന്നതാണ് വിരോധാഭാസം. വിതരണ രംഗത്തെ സമൂലം അഴിച്ചു പണിത് ആഭ്യന്തര വിപണിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പലരും കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കിയതാണ്. ആര്‍ബിഐ പോലും വിതരണ രംഗത്തെ പാളിച്ചകള്‍ മാറ്റാന്‍ സര്‍ക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാല്‍, ഈ ദിശയില്‍ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിനു പകരം ആര്‍ബിഐയുടെ പലിശ നിരക്കു ഉയര്‍ത്തുന്നതില്‍ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്തത്. മാത്രമല്ല, അടിക്കടി ഉയരുന്ന പെട്രോള്‍ വില പണപ്പെരുപ്പ സമ്മര്‍ദത്തെ കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

വരാനിരിക്കുന്നത് വറുതികള്‍
ഇപ്പോഴും ഇന്‍ഫ്ലേഷന്‍ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ മുന്നില്‍ റാഡിക്കല്‍ പരിഹാരമൊന്നുമില്ല. മറിച്ച്, ധനമൂലധനത്തിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള നയരൂപീകരണത്തിനാണ് യുപിഎ മുന്‍ഗണന കൊടുക്കുന്നത്. അതിന്റെ ഭാഗമാണ് ഇപ്പോള്‍ ധനകാര്യ മന്ത്രാലയം  സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിലവു ചുരുക്കല്‍ നയം. ജിഡിപി ഡാറ്റ വന്ന അന്നു തന്നെ ധനകാര്യ മന്ത്രാലയം എല്ലാ സര്‍ക്കാര്‍ ഡിപാര്‍ട്മെന്റുകളോടും ആസൂത്രണേതര ചിലവുകള്‍ 10 ശതമാനത്തിനുള്ളിലേക്ക് വെട്ടിച്ചുരുക്കാനാവശ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി. അതായത്, ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധിയോട് എന്തു തരം പോളിസിയാണ് മന്‍‌മോഹന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ കൈക്കൊള്ളുക എന്നതിന്റെ സൂചന ഈ തീരുമാനത്തിലുണ്ട്. സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനായി വിപണിയെ കൂടുതല്‍ തുറന്നു വിടുക എന്നതാണ് വലതുപക്ഷം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. അതായത്, റിട്ടെയില്‍ മേഖല വിദേശ മൂലധനത്തിനായി തുറന്നിടുക, ഇന്‍ഷുറന്‍സ്, വ്യോമയാന മേഖലകളില്‍ കൂടുതല്‍ വിദേശ നിക്ഷേപം അനുവദിക്കുക, പെന്‍ഷന്‍, പ്രൊവിഡന്റ് ഫണ്ടുകള്‍ ചൂതാട്ടത്തിനായി സ്വതന്ത്രമാക്കുക എന്നിവ ഈ നിര്‍ദേശങ്ങളില്‍ പെടും. സര്‍ക്കാര്‍ ഈ നിര്‍ദേശങ്ങളെ ഗൗരവമായാണ് പരിഗണിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ധനമൂലധനത്തിന്റെ കുറിപ്പടികളെ ധിക്കരിക്കാനുള്ള നട്ടെല്ലുണ്ടാകാതെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധിയില്‍ നിന്നുമൊരു കരകയറ്റമില്ല. അതാണ് യൂറോപ്പില്‍ ഇന്നു അനുദിനം രൂക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയും ഇന്ത്യയില്‍ പിടിമുറുക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മുരടിപ്പും തരുന്ന സന്ദേശം. പക്ഷേ ആരു കേള്‍ക്കാന്‍. പകരം യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളുടെ അതേ പാതയിലൂടെ തന്നെ ഇന്ത്യയേയും നയിക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊള്ളുകയാണ് പ്രണബും മന്‍‌മോഹനും മറ്റും. അതായത്, ജനത്തിന് വറചട്ടിയില്‍ നിന്നും എരിതീയിലേക്ക്ക് നടക്കാം. വരാനിരിക്കുന്നത് വറുതിയുടെ നാളുകള്‍.

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Financial crisis, Indian economy, Manmohan Singh, Pranab Mukherjee, UPA