സീറിയന്‍ ശിശിരം

Be Sociable, Share!

• 

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ പംക്തി സീറിയന്‍ ഏകാധിപതി ബഷര്‍ അല്‍-അസദിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്? ബ്രീഫിംഗ്സിലെ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിനു ശേഷം (സീറിയന്‍ തിയറ്റര്‍, ജനുവരി 20) ദില്ലിയിലെ പ്രമുഖ സ്ട്രാറ്റജിക് അനലിസ്റ്റുകളില്‍ ഒരാളാളായ സുഹൃത്ത് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യമാണിത്. ദില്ലിപോസ്റ്റിന്റെ തുടക്കം മുതലുള്ള അഭ്യുദയകാംക്ഷിയായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇതടക്കമുള്ള സന്ദേഹങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതാണ് ഇത്തവണത്തെ ബ്രീഫിംഗ്സ്.  

തന്റെ ഭരണത്തിനെതിരായി ഉയര്‍ന്നു വന്ന പ്രക്ഷോഭത്തെ നിഷ്ഠൂരമായാണ് പ്രസിഡന്റ് അസദ് അടിച്ചമര്‍ത്തുന്നതെന്ന കാര്യത്തില്‍ തെല്ലുമില്ല സംശയം. അത്തരം നയങ്ങളോട് അനുഭാവവുമില്ല. പക്ഷേ, പടിഞ്ഞാറന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒരു പ്രചാരണ സ്വഭാവത്തോടെ ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കുന്നതു മാത്രമല്ല സീറിയയിലെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നും, സീറിയയെ ഒറ്റതിരിഞ്ഞ് ആക്രമിക്കുന്നതിലൂടെ ആ രാജ്യത്ത് ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിക്കു പ്രതിവിധി കാണുകയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ സ്ട്രാറ്റജിക് ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ നേടാന്‍ ശ്രമിക്കലാണ് പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്നുമാണ് പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തമാക്കാം.

ഏന്താണു സംഭവിക്കുന്നത്?
ടുണീഷ്യയിലും, ഈജിപ്തിലും ദാരിദ്ര്യത്തിനും, അടിച്ചമര്‍ത്തലിനുമെതിരായി ഉയര്‍ന്നു വന്ന ജനകീയ പ്രക്ഷോഭം എങ്ങിനെയാണ് ലിബിയയിലും, സീറിയയിലുമെത്തുമ്പോള്‍ ജാതി/മത/വംശാടിസ്ഥാനത്തില്‍ പുനസംഘടിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും, അതില്‍ സാമ്രാജ്യത്വം എങ്ങിനെ ഇടപെടുന്നുവെന്നും ഫ്രണ്ട്ലൈന്‍ മാഗസിനില്‍ പ്രമുഖ ഇടതുപക്ഷ ചിന്തകനായ ഐജാസ് അഹമ്മദ് എഴുതുന്നുണ്ട്. സീറിയ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. നാല്പതോളം വര്‍ഷങ്ങളായി ബാത്ത് പാര്‍ടിയുടെ ഏകാധിപത്യമാണ് സീറിയയില്‍ തുടരുന്നതെങ്കിലും (മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ ഏകാധിപത്യം ഒരു പുതുമയല്ല. അമേരിക്കയുടെ സഖ്യരാജ്യങ്ങളെല്ലാം സീറിയയുടേതിനേക്കാള്‍ കടുത്ത ഏകാധിപത്യത്തിനു കീഴില്‍ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളാണ്) അസദിന് ഇപ്പോഴും ശക്തമായ പിന്തുണയുണ്ട്. സീറിയന്‍ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ പ്രക്ഷോഭം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത് മുസ്ലിം ബ്രദര്‍ഹുഡിനു ശക്തിയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ഹാമ, ഹോംസ്, അലെപ്പോ എന്നീ നഗരങ്ങളില്‍. ഇതില്‍ ഹാമ നഗരത്തില്‍ 1982ല്‍ ബ്രദര്‍ഹുഡ് നടത്തിയ പ്രക്ഷോഭത്തെ അടിച്ചമര്‍ത്തിയ ചരിത്രവും ബാത്ത് ഭരണകൂടത്തിനുണ്ട്. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രസിഡന്റ് അസദിന്റെ പിതാവ് ഹഫീസ് അല്‍-അസദായിരുന്നു അന്ന് രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത്.

ബ്രദര്‍ഹുഡീനു ബാത്ത് ഭരണത്തോടുള്ള എതിര്‍പ്പിന്റെ മൂലകാരണം ഭരണത്തിലെ അഴിമതിയോ ഏകാധിപത്യമോ, സാമ്പത്തിക നയങ്ങളോ അല്ല. ശക്തമായ സോഷ്യലിസ്റ്റു സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ ഹഫീസ് നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് ബ്രദര്‍ഹുഡിന്റെ ഒന്നാം കലാപം അരങ്ങേറുന്നത്. അതിനേക്കാളേറെയായി, ബ്രദര്‍ഹുഡ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ലോകവീക്ഷണത്തിനെതിരാണ് ഡമാസ്കസിലെ ബാത്ത് ഭരണകൂടം. രാജ്യത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം സുന്നി മുസ്ലിങ്ങളാണെങ്കിലും (74 ശതമാനം) മത ന്യൂനപക്ഷമായ അലാവി (12 ശതമാനം) വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നാണ് അസദ് കുടുംബം വരുന്നത്. ഷിയാ ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു ശാഖയായി വരും അലാവികള്‍. മൊത്തം സീറിയന്‍ ജനസംഖ്യയുടെ 26 ശതമാനത്തോളം മതന്യൂനപക്ഷ സമൂഹങ്ങളാണ്. ഇക്കൂട്ടത്തില്‍, അലാവികള്‍ക്കു പുറമേ, ഷിയകളും, ദ്രൂസും, കൃസ്ത്യാനികളും മറ്റുമുള്‍പെടും. മാത്രമല്ല, വംശീയമായും നാനാത്വം നിറഞ്ഞതാണ് സീറിയന്‍ സമൂഹം. ജനംഖ്യയുടെ 90 ശതമാനത്തോളമാണ് അറബ് വംശജരുള്ളത്. ഇങ്ങിനെ, വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സമൂഹത്തെയാണ് സെക്യുലര്‍ ബാത്തിസ്റ്റു സ്വേച്ഛാധിപത്യം പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഭരിച്ചു വരുന്നത്. മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ മറ്റു അറബ് രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് മതസ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള സീറിയയില്‍ ന്യൂനപക്ഷവിഭാഗങ്ങള്‍ കാലങ്ങളായി ഭരണകൂടത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരാണ്.

ഭരണകൂടത്തിന്റെ മുഷ്ക്കിനെ ഭയന്ന് കാലങ്ങളോളം രാഷ്ട്രീയ മുഖ്യധാരയില്‍ നിന്നും അകന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന ബ്രദര്‍ഹുഡിനെ സംബന്ധിച്ച് അറബ് പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ ഒരു ചരിത്രപരമായ അവസരമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും, ലിബിയയില്‍ നാറ്റോ നടത്തിയ സൈനിക ഇടപെടല്‍ അവര്‍ക്ക് പുത്തനൂര്‍ജം പകരുകയും ചെയ്തു. കാലങ്ങളായി സീറിയയോട് എതിര്‍പ്പുള്ള തുര്‍ക്കി പരസ്യമായി അസദ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ വന്നതും കാര്യങ്ങള്‍ ഡമാസ്കസിനു ദുഷ്കരമാക്കി. അസദിന്റെ ഭരണകൂടമാകട്ടെ, അമേരിക്കയുടെ കണ്ണില്‍ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ ദൂര്‍ത്തപുത്രനാണു താനും. ഇറാന്റെ സഖ്യശക്തിയാണ് സീറിയ. പലസ്തീന്‍ ഹമാസിന്റെ പൊളിറ്റിക്കല്‍ ബ്യൂറോയുടെ ആസ്ഥാനം ഈ ആഴ്ച വരെ സീറിയന്‍ തലസ്ഥാനമായ ഡമാസ്കസായിരുന്നു. (ഹാമാസിനെ ദുര്‍ഘടസന്ധികളിലെല്ലാം സീറിയ പിന്തുണച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ). ലെബനീസ് ഗ്വറില്ലാ പ്രസ്ഥാനമായ ഹെസ്ബൊല്ലയുടെ സഖ്യശക്തിയുമാണ് സീറിയ. ഇറാന്‍ ഹെസ്ബൊല്ലയ്ക്ക് ആധുനിക ആയുധങ്ങള്‍ വിതരണം ചെയ്യുന്നത് പ്രധാനമായും സീറിയ വഴിയാണ്. ഇതാണ് സീറിയയുടെ സ്ട്രാറ്റജിക് പ്രാധാന്യം. അമേരിക്കന്‍ താത്പര്യങ്ങള്‍ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ എന്തൊക്കെ വെല്ലുവിളികള്‍ നേരിടുന്നുണ്ടോ ആ വെല്ലുവിളികളുടെയെല്ലാം ഭാഗമാണ്, നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ, അസദിന്റെ സീറിയ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ബ്രദര്‍ഹുഡ് അസദിനെതിരെ പ്രക്ഷോഭമാരംഭിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ അമേരിക്കയും, മറ്റു സഖ്യരാജ്യങ്ങളും അന്തര്‍ദേശീയ തലത്തില്‍ സീറിയന്‍ വിരുദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനവുമാരംഭിച്ചു.

ജനങ്ങള്‍ എവിടെ നില്‍ക്കുന്നു?
ഈജിപ്തിലേതോ, ടുണീഷ്യയിലേതോ പോലെ ഒരു സമാധാനപൂര്‍ണമായ ജനകീയ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്പായിരുന്നില്ല സീറിയയിലേത്. പ്രക്ഷോഭം ആരംഭിച്ച് ആഴ്ചകള്‍ക്കുള്ളില്‍ പൊലീസും സമരക്കാരും തമ്മില്‍ ആയുധങ്ങളുമായി ഏറ്റുമുട്ടി. തുര്‍ക്കി അതിര്‍ത്തി വഴി പ്രക്ഷോഭകാരികള്‍ക്ക് ആയുധങ്ങള്‍ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പല റിപോര്‍ട്ടുകളുമുണ്ടായി. ഈ വാര്‍ത്തകളെ ശരിവയ്ക്കുന്നതാണ് കഴിഞ്ഞ പതിനൊന്നു മാസത്തിനുള്ളില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട സീറിയന്‍ സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ എണ്ണം. ഇതിനകം തന്നെ അയ്യായിരത്തിലധികം ആളുകള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നാണ് ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ കണക്കുകൂട്ടല്‍. രണ്ടായിരത്തിലധികം ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് സീറിയന്‍ ഭരണകൂടവും അവകാശപ്പെടുന്നു. പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ വിമതര്‍ക്ക് ആയുധങ്ങള്‍ നല്‍കി പ്രതിസന്ധി കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് റഷയും സീറിയയും ആരോപിക്കുന്നു. പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയതു മുതല്‍, പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനല്ല, പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ ശ്രമിച്ചത്. മറിച്ച്, തങ്ങളുടെ അറബ് സഖ്യരാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടു പിടിച്ച് ‘ഭരണമാറ്റം’ എന്ന സ്ട്രാറ്റജിക് അജന്‍ഡ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുകയാണ് അവര്‍ ചെയ്തത്. ആ ശ്രമങ്ങള്‍ ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ സുരക്ഷാസമിതിയില്‍ ഫെബ്രുവരി 4ന് പരാജയപ്പെട്ട പ്രമേയം വരെയെത്തി നില്‍ക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ സീറിയയുടെ സ്ഥിതി ആശങ്കാജനകമാണ്. ഒരുഭാഗത്ത് അന്തര്‍ദേശീയ കഴുകന്മാര്‍ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു. മറുഭാഗത്ത് ഭരണകൂടം ശക്തമായ അടിച്ചമര്‍ത്തല്‍ നയങ്ങളുമായി മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. ആയുധധാരികളായ വിമതരാകട്ടെ, പിന്മാറാന്‍ തെയ്യാറല്ല താനും. ഇതിനിടയില്‍ പെട്ടുഴലുന്ന സാമാന്യ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ഒരുവര്‍ഷത്തോളമായി നരകതുല്യമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാല്‍, രൂക്ഷമായ ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ പടിവാതില്‍ക്കലാണ് ഇന്നത്തെ സീറിയ. സുരക്ഷാ സമിതി പ്രമേയം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ അധികാരമൊഴിയാന്‍ അസദിനെ മേലുള്ള സമ്മര്‍ദം ഏറുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ റഷയും, ചൈനയും ഒന്നിച്ച് പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു വച്ച പ്രമേയം വീറ്റോ ചെയ്യുകയായിരുന്നു. പ്രമേയം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാല്‍ സീറിയയിലെ ‘അഭ്യന്തരയുദ്ധ’ത്തില്‍ അന്തര്‍ദേശീയ സമൂഹം പക്ഷം പിടിക്കുന്നതിനു സമമാകുമെന്നും, അതു പ്രശ്നങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ രൂക്ഷമാക്കുമെന്നുമായിരുന്നു റഷയുടെ നിലപാട്.

സീറിയയില്‍ സമാധാനം പുനസ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പുതിയൊരു നയതന്ത്രപദ്ധതിയുമായി റഷന്‍ വിദേശകാര്യമന്തി സെര്‍ജി ലവ്റോവ് ഈയടുത്ത് ഡമാസ്കസ് സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നു. വിമതരോട് സര്‍ക്കാരുമായി ചര്‍ച്ചയ്ക്കു തെയ്യാറാവണമെന്നും അദ്ദേഹം അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. എന്നാല്‍ അത്തരമൊരു സമാധാന പദ്ധതിക്ക് അമേരിക്കയുടേയും, മറ്റു പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളുടേയും പിന്തുണയുണ്ടാകുമോ? ഒരു സാധ്യതയുമില്ല. കാരണം, അവരുടെ ലക്ഷ്യം സീറിയയില്‍ സമാധാനമല്ല, മറിച്ച് അസദിന്റെ പതനമാണ്. അസദിനെ താഴെയിറക്കാനുള്ള ശേഷിയോ ആള്‍ബലമോ ഇപ്പോഴും പ്രക്ഷോഭകാരികള്‍ക്കുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ അഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റേയും, വിദേശ ശക്തികളുടേയും സഹായം തേടുന്നത്. രാജ്യത്ത് പരമാവധി അസ്ഥിരതയുണ്ടാക്കുക എന്നതാണ് വിമതരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ലക്ഷ്യം. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ അസദിന്റെ നില കൂടുതല്‍ ദുര്‍ബലമാകും.

മറ്റു ചില സാധ്യതകള്‍
എന്താണ് റഷയുടെ സ്ട്രാറ്റജി? സീറിയ വീണാല്‍ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ ശാക്തികസമതുലനം പൂര്‍ണമായും അമേരിക്കന്‍-ഇസ്രയേല്‍ അച്ചുതണ്ടിനു അനുകൂലമായി തിരിയുമെന്ന് റഷയ്ക്കറിയാം. ഗദ്ദാഫിയില്ലാത്ത ലിബിയ ഇന്നു പടിഞ്ഞാറിന്റെ സമാന്തര രാജ്യമാണ്; വിശാല ആഫ്രിക്കയിലേക്കുള്ള കവാടവും. സീറിയയില്‍ കൂടി ഒരു പടിഞ്ഞാറനുകൂല സര്‍ക്കാര്‍ വന്നാല്‍ മെഡിറ്ററേനിയന്‍ തീരത്തുള്ള പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളുടെ അധീശത്വം പൂര്‍ണമാകും. അതും കണ്ട് കൈയും കെട്ടിയിരിക്കാന്‍ എന്തായാലും റഷയും ചൈനയും തെയ്യാറല്ല എന്നാണ് സുരക്ഷാ സമിതി വീറ്റോ കാണിക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല, റഷയില്‍ ഇത് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലം കൂടിയാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായ ശക്തമായി നിലനിര്‍ത്താന്‍ തന്നെയായിരിക്കും പ്രധാനമന്ത്രി വ്ലാഡമിര്‍ പുടിന്‍ ശ്രമിക്കുക.

അസദ് വീഴാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്ന് കഴിഞ്ഞ ബ്രീഫിംഗ്സിലെഴുതിയിരുന്നു. അസദ് ഇന്നു കൂടുതല്‍ ദുര്‍ബലനാണെന്നത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. രാജി വച്ചൊഴിയാനുള്ള സാധ്യത, പക്ഷെ, ഇപ്പോഴുമില്ല. സുരക്ഷാസമിതി പ്രമേയം പരാജയപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ഹോംസിലെ വിമതര്‍ക്കെതിരെ സീറിയന്‍ ഭരണകൂടം ശക്തമായ സൈനിക മുന്നേറ്റം നടത്തുന്നതായാണ് റിപോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനൊരുപക്ഷേ രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ടായിരിക്കാം. ഒന്ന്, രാജ്യത്തിനു മേലുള്ള അസദിന്റെ പിടി അയയുന്നു. പൊതുവേ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഏകാധിപതിമാര്‍ കൂടുതല്‍ രക്തം ചിന്തുക. രണ്ട്, അടിച്ചമര്‍ത്തലിലൂടെയാണെങ്കില്‍ അങ്ങിനെ, പ്രശ്നബാധിത പ്രദേശങ്ങളില്‍ എത്രയും വേഗം സമാധാനം പുനസ്ഥാപിക്കാന്‍ റഷ അസദിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും–ഒരുപക്ഷേ, മറ്റൊരു യുഎന്‍ പ്രമേയം വരുന്നതിനുള്ളീല്‍. അല്ലെങ്കില്‍, മാര്‍ച്ചില്‍ നടക്കാനിരിക്കുന്ന റഷന്‍ പ്രസിഡന്‍ഷ്യല്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ളില്‍. അതിനകം പ്രക്ഷോഭത്തെ ഇല്ലാതാക്കിയാല്‍ അസദ് ഭരണം ഒരു പക്ഷേ അതിജീവിച്ചേക്കാം.

—ആനുകാലിക സ്ട്രാറ്റജിക് വിഷയങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പംക്തിയാണ് Briefings.

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Arab Spring, Bashar al-Assad, Briefings, International, Middle East, Syria