അംബാനി വിഴുങ്ങുന്ന സ്വീകരണമുറികള്‍

Be Sociable, Share!

• 

റിലയന്‍സ് ഇന്‍ഡസ്ട്രീസ് റ്റെലിവിഷന്‍-ഇന്റര്‍നെറ്റ് ശ്രൃംഖലയായ നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18നെ പരോക്ഷമായ നിക്ഷേപതന്ത്രത്തിലൂടെ കൈവശപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ അതു രാജ്യത്തെ മാധ്യമവ്യവസ്ഥയെ എങ്ങനെയാണു മാറ്റിത്തീര്‍ക്കുക?   റ്റുജി ടെലികോം കുംഭകോണം ഇന്ത്യയിലെ കോര്‍പറേറ്റുകളെ ചില തന്ത്രപ്രധാനമായ കാര്യങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ മുന്നിട്ടുനില്‍ക്കുന്നതിതാണ്: ഒരു ഭരണവ്യവസ്ഥ മുഴുവന്‍ കീശയിലുണ്ടായിരുന്നാലും പൊതുജനാഭിപ്രായം പ്രതികൂലമായിരുന്നാല്‍ എത്രവലിയ അഴിമതിയും ശിക്ഷിക്കപ്പെടാവുന്ന തരത്തിലേക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെ സ്വാധിനിച്ചു വശത്താക്കുക എന്നതു പക്ഷെ അതിശ്രമകരമായ ഏര്‍പ്പാടാണ്. പണ്ടത്തെപ്പോലെ കവറില്‍ കാശു നല്കിയും തീര്‍ത്ഥയാത്രക്കു ക്ഷണിച്ചും ഏതാനും ചില പത്രക്കാരെ പാട്ടിലാക്കിയതുകൊണ്ടോ അവരുടെ ചിലവില്‍ ചില വെണ്ടക്കാവാര്‍ത്തകള്‍ വന്നതുകൊണ്ടൊ ജനാഭിപ്രായം അനുകൂലമാകില്ല.

പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പുരോഗതിയും ചെറിയ അളവിലാണെങ്കില്‍ പോലും മാധ്യമവ്യവസ്ഥ ജനകീയമായതും, സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളൂടെ അഭൂതപൂര്‍വമായ മുന്നേറ്റവും ചേര്‍ന്ന് പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിന്റെ പരുവപ്പെടലില്‍ ഇന്നു കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ രാജ്യത്തെ വിഭവങ്ങള്‍ കൊള്ളയടിച്ചു കുന്നുകൂട്ടുന്ന സമ്പ്രദായം മുറയ്ക്കു നടക്കണമെങ്കില്‍ ഒരു മാധ്യമവ്യവസ്ഥയെ തന്നെ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുക എന്നതാണ് കോര്‍പറേറ്റു രംഗത്തെ വമ്പന്‍ സ്രാവുകള്‍ ഇന്നു കരുതുന്ന പോ‌‌വഴി. വ്യവസായഭീമന്‍ മുകേഷ് അംബാനിയുടെ റിലയന്‍സ് ഇന്‍ഡസ്ട്രീസ് രാഘവ് ബെഹലിന്റെ നെറ്റ്വര്‍ക്ക്18 കമ്പനിയെ സങ്കീര്‍ണമായ ഒരു ഇടപാടീലൂടെ ഇക്കഴിഞ്ഞമാസം കൈക്കലാക്കിയതിന്റെ സാമൂഹ്യസാഹചര്യം ഇതാണ്.

ഏന്താണീ ഡീല്‍?
ഒരു ഡസനോളം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും, ഇന്റര്‍നെറ്റ്, റ്റെലിവിഷന്‍, സിനിമ, ഇ-കൊമേഴ്സ്, മൊബൈല്‍ വാര്‍ത്താവിവരമേഖലയില്‍ കാര്യമായ സാന്നിധ്യവും ഉള്ള നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18 റ്റിവി18 എന്ന ഹോള്‍ഡിംഗ് കമ്പനിയുടെ കീഴിലാണ് അതിന്റെ പ്രക്ഷേപണ ബിസിനസ് വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നതു. പ്രശസ്ത ഇംഗ്ലീഷ് വാര്‍ത്താചാനലായ സിഎന്‍എന്‍-ഐബിഎന്‍, ഹിന്ദി ചാനലായ ഐബിഎന്‍7, പ്രമുഖ ബിസിനസ് ചാനലായ സിഎന്‍ബി‌‌സി (ഇന്ത്യ), അതിന്റെ ഹിന്ദി പതിപ്പ്, മറാഠിയില്‍ ലോക്മത് ഗ്രൂപ്പുമായിച്ചേര്‍ന്ന് ഐബിഎന്‍-ലോക്മത് (കാശിനു-വാര്‍ത്ത വിവാദത്തില്‍ പെട്ട അതേ ലോക്മത് തന്നെ) എന്നിവ ചേര്‍ന്ന വിപുലമായ ശ്രൃഖലയാണ് നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18നുള്ളത്. ഒപ്പം ആഗോളമാധ്യമഭീമനായ വയാകോമുമായുള്ള സംയുക്തസംരംഭമമടക്കം ഒട്ടനവധി ഇതര മാധ്യമബിസിനസുകളും.

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും റ്റിവി18 നഷ്ടത്തിലാണ്. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റുപല റ്റെലിവിഷന്‍ കമ്പനികളെപ്പോലെ തന്നെ. ‘ഔട്ട്ലുക്ക് ബിസിനസ്’ മാസികയുടെ ഫെബ്രുവരി ആദ്യവാരത്തെ റിപോര്‍ട്ടനുസരിച്ചു കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വര്‍ഷം (2010-11) ഏതാണ്ട് 70 കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടം കമ്പനിക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഏതാണ്ട് 1,400 കോടി രൂപയുടെ കടവും ഇതിനുണ്ട്. ഈ സംരംഭത്തിലേക്കാണ് ഏതാണ്ട് 1,700 കോടി രൂപ മുകേഷ് അംബാനിയുടെ കമ്പനി ചൊരിയുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇതു നഷ്ടക്കച്ചവടമൊന്നുമല്ല. ലാഭമുണ്ടാക്കാനുള്ള വഴികള്‍ അംബാനിക്കു അറിയുന്നതിനേക്കാള്‍ നന്നായി മറ്റാര്‍ക്കറിയാം?

ഇവിടെയാണ് ഈ ഡീലിന്റെ ചില പ്രത്യേകതകള്‍ നമ്മളെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നത്. ഇതൊരു നേരിട്ടുള്ള കച്ചവടമല്ല എന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ സംഗതി. ആന്ധ്രാ പ്രദേശിലെ രാമോജി റാവുവിന്റെ അധീനതയിലുള്ള ഈനാടു കമ്പനിയില്‍ കാതലായ ഭാഗം ഓഹരികള്‍ ഏതാണ്ട് 2,100 കോടി രൂപക്കു റ്റിവി18 വാങ്ങുന്നതോടെയാണ് ഈ മാധ്യമ മറിമായങ്ങളൂടെ ഏറ്റവും പുതിയ എപ്പിസോഡിനു തുടക്കമായത്. തത്വത്തില്‍ ഇതു റിലയന്‍സില്‍ നിന്നുമാണ് റ്റിവി18 വാങ്ങുന്നതു. ഏതാണ്ട് 2,600 കോടി മുടക്കി മുകേഷ് അംബാനി 2008ല്‍ ഈനാടുവിന്റെ ഓഹരികള്‍ വാങ്ങിയിരുന്നു. ഇതാണ് റ്റിവി18 വാങ്ങുന്നതു. ഈനാടുവിന്റെ അഞ്ചു പ്രാദേശിക വാര്‍ത്താചാനലുകളില്‍ 100 ശതമാനം ഓഹരിയും ഈ കമ്പനി വാങ്ങിക്കുന്നു. ഒപ്പം ഈനാടുവിന്റെ അഞ്ചു വിനോദ ചാനലുകളില്‍ (മറാഠി, ബംഗാളി, കന്നട, ഒറിയ, ഗുജറാത്തി) 50 ശതമാനം ഓഹരിയും; പുറമെ, ഈറ്റിവീ തെലുഗു, ഈറ്റിവീ തെലുഗു ന്യൂസ്, എന്നീ ചാനലുകളില്‍ (റീലയന്‍സിനു ഇതില്‍ 49 ശതമാനം ഓഹരികള്‍ സ്വന്തമായുണ്ട്, ബാക്കി 51 ശതമാനം രാമോജി റാവുവിന്റെയും) 25.4 ശതമാനവും റ്റിവി18 വാങ്ങുന്നു.കടം മുറ്റി നില്ക്കുന്ന കമ്പനിക്കെവിടെയാണിതിനുള്ള കാശ്? അവിടെയാണു അംബാനിയുടെ 1,700 കോടിയുടെ പ്രസക്തി.

വാസ്തവത്തില്‍ ഇതെല്ലാം വാങ്ങുന്നതു റിലയന്‍സ് ഇന്‍ഡസ്ട്രീസും അംബാനിയും തന്നെയാണ്. ഇന്‍ഡിപ്പന്‍ഡന്റ് മീഡീയ ട്രസ്റ്റ് എന്നൊരു സംഘടനവഴിയാണു മുകേഷ് അംബാനിയുടെ പണം നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18നിലേക്കു വന്നെത്തുന്നതു. അല്ലാതെ നേരിട്ടുള്ള അക്കൗണ്ടില്‍ നിന്നല്ല. പണം പലനിലകളിലൂടെ പലവഴികളിലൂടെ കടത്തിവിടുന്നതു നിയമക്കുരുക്കകളില്‍ പെടാതെ കാര്യങ്ങള്‍ ഉഷാറായി നടക്കാനുതകുമെന്നു എടുത്തുപറയേണ്ടതില്ല. ഇതുകൂടാതെ പുതിയൊരു ഓഹരിക്കച്ചവടത്തിലൂടെ (rights issue) ഏതാണ്ട് 2,700 കോടി സമാഹരിക്കാമെന്നു റ്റിവി18 കണക്കു കൂട്ടുന്നുണ്ട്. ഈ ഓഹരിവില്പനയ്ക്കു റിലയന്‍സാണു തുണ നല്കുന്നത്.

അംബാനി എന്തിനിതു വാങ്ങുന്നു?
ഉത്തരം അത്ര ലളിതമല്ല. ഭാവിയില്‍ വരാന്‍ പോകുന്ന തങ്ങളുടെ നാലാം തലമുറ (4ജി) ഇന്റര്‍നെറ്റു ബിസിനിനസിനുള്ള ഉള്ളടക്കം (content) വാങ്ങുന്നതാണെന്നാണ് അംബാനി പക്ഷം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു. റിലയന്‍സിന്റെ കീഴിലുള്ള ഇന്‍ഫോറ്റെല്‍ ഗ്ലോബലിന്റെ 4ജി ബിസിനസ് അതിനുമാത്രം വലുതല്ല. അതിബൃഹത്തായ പദ്ധതികളും  അതിനില്ല. അതിനുവേണ്ട കണ്ടന്റ് റിലയന്സിനു എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ആരില്‍ നിന്നും വാങ്ങുകയോ വരിക്കാരാകുകയോ ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ഇന്‍ഫോറ്റെലിന്റെ ഉള്ളടക്കം പുഷ്ടിപ്പെടുത്താന്‍ ഇത്രയും വലിയൊരു മാധ്യമ ശൃംഖല വാങ്ങുന്നുവെന്നു പറയുമ്പോള്‍ അതൊരുമാതിരു നൂറു ചായ ആവശ്യമുള്ളയാള്‍ ഒരു ഹോട്ടല്‍ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്ന പോലെയുള്ള യുക്തിയാണ്. വാസ്തവത്തില്‍ അതിലുമൊക്കെ വലുതാണ് അംബാനിയുടെ പദ്ധതികളെന്നു വ്യക്തം.

2010 നവംബറില്‍ രാജ്യം പിടിച്ചുകുലുക്കിയ റാഡിയ റ്റേപ്പുകളില്‍ നിന്നും പിന്നീടുണ്ടായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളില്‍ നിന്നും കോര്‍പറേറ്റ് ഭീമന്‍മാര്‍ പഠിച്ചതാണ് അംബാനി പയറ്റുന്നത്. ആവശ്യ സമയങ്ങളില്‍ തങ്ങളുടെ കോര്‍പറേറ്റ് ബിസിനസ് താത്പര്യങ്ങള്‍ ചെറുത്തു സംരക്ഷിക്കാനും പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെ സ്വാധീനിക്കാനും ശക്തമായ ഒരു മാധ്യമശൃംഖല അത്യാവശ്യമാണ്. ഏതാനും ചില ചാനലുകളോ, സ്വയം  വില്പനച്ചരക്കാക്കിയ ചീല മുതിര്‍ന്ന പത്രാധിപന്മാരുമായുള്ള സൗഹൃദമോ ഇവിടെ മതിയാകാതെ വരും. മാത്രമല്ല, മുകേഷിനെ സംബന്ധിച്ചു ഇപ്പോള്‍ ശത്രുപക്ഷത്തുള്ള അനുജന്‍ അനില്‍ അംബാനിക്ക് വിവിധ മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമുള്ള നിക്ഷേപങ്ങളെ ചെറുക്കുക എന്നൊരു ഉദ്ദേശ്യം കൂടിയുണ്ടെന്നു വരുന്നു. ഇന്തോ-ഏഷ്യന്‍ ന്യൂസ് സര്‍വീസ് (ഐഎഎന്‍എസ് വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സി) മുതല്‍ അരുണ്‍ പുരിയുടെ ഇന്ത്യാ ടുഡെ വരെയുള്ള കാമ്പുള്ള മാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളില്‍ അനിലിനു പറയത്തക്ക നിക്ഷേപമുണ്ടെന്നതു ദില്ലിയിലെ പരസ്യമായ രഹസ്യമാണ്. 2008ല്‍ ഇന്ത്യാ ടുഡെയുടെ കീഴിലുള്ള റ്റിവി ടുഡെ നെറ്റ്വര്‍ക്കില്‍ 14 ശതമാനത്തോളം ഓഹരി അനില്‍ അംബാനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോളതു ഏതാണ്ട് മൂന്നു ശതമാനമായി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അത്ര രഹസ്യമല്ലാത്ത മറ്റൊന്നുകൂടിയുണ്ട്. അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിനു ആദ്യ എഡിഷനില്‍ കിട്ടിയ ജനപിന്തുണ കോര്‍പറേറ്റു സമൂഹത്തിനു സമ്മാനിച്ച ഭീതി ചെറുതൊന്നുമല്ല. ആ സമരത്തിന്റെ കാതലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകള്‍ നിലനില്ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അതിബ്രൃഹത്തായ ഒരു ജനമുന്നേറ്റത്തിനു, പ്രത്യേകിച്ചും മധ്യവര്‍ഗകുടുംബങ്ങളുടെ ഇടയില്‍, അതു ഹേതുവായെന്നതു കുത്തകകളെ അലോസരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആന്തരികവൈരുധ്യങ്ങള്‍ മൂലവും സാമൂഹികപ്രശ്നങ്ങളോടുള്ള അശാസ്ത്രീയസമീപനവും മൂലവും ഹസാരെ-പ്രസ്ഥാനം ഏതാണ്ട് നാനാവിധമായെങ്കിലും അതുപോലെയുള്ള ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ ഇനിയുമുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത നിലനില്ക്കുന്നുവെന്നു കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും മധ്യവര്‍ഗത്തിന്റെ നാവാകുന്ന ഒരു മാധ്യമ ഗ്രൂപ്പിനെ കീശയിലാക്കുന്നതില്‍ ഒന്നിലധികം ഗുണമുണ്ട്. അതിനായി ചില കോടികള്‍ തത്കാലത്തെക്കു നഷ്ടം വന്നാലും അതും അതിലപ്പുറവും താങ്ങാനുള്ള ശേഷി അംബാനിക്കുണ്ട്.

മറ്റൊരു വാദമിങ്ങനെ: മക്കള്‍ക്കു കച്ചവടം കളിച്ചു പഠിക്കാനൊരു ഗ്ലാമറുള്ള വ്യവസായം മുകേഷ് അംബാനി വാങ്ങുന്നു എന്നു മാത്രം. വിവരവിനോദം  ഇക്കാലത്തെ വര്‍ണാഭയുള്ള കച്ചവടമേഖലകളിലൊന്നാണല്ലോ! ഇന്ത്യയിലെ കേബിള്‍ റ്റിവി-പ്രക്ഷേപണ മേഖല 2011ല്‍ ഏതാണ്ട് 38,500 കോടിയുടെ വിറ്റുവരവുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് 12 ശതമാനം വാര്‍ഷിക വളര്‍ച്ച (CAGR) കണക്കാക്കുന്നുണ്ട്; അതനുസരിച്ചു 2014 ആകുമ്പോളേക്കും ഏതാണ്ട് 54,720 കോടി വരുമാനമുള്ള ഒന്നായി ഇതുമാറുമെന്നു ചില കണക്കുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ പേചാനല്‍ മാര്‍ക്കറ്റാണു ഇന്ത്യയുടെത്. ഏതാണ്ട് പതിനൊന്നു കോടിയോളം റ്റെലിവിഷന്‍ വരിക്കാരുണ്ട് ഇന്ത്യയില്‍. രാജ്യത്തെ 48 ശതമാനത്തോളം വീടുകളിലേക്കു റേഡിയോ-റ്റെലിവിഷന്‍ ഇന്നു എത്തിച്ചേരുന്നുണ്ട്. ഇതില്‍ റ്റെലിവിഷന്‍ മാത്രമായി കണക്കാക്കിയാല്‍ ഏതാണ്ട് 30,650 കോടിയുടെ വലുപ്പമുണ്ട് (2010).

അംബാനി എന്ന ഭാവിയിലെ മാധ്യമവ്യവസായി
മറ്റേതൊരു കച്ചവടവും പോലെയല്ല മാധ്യമങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പ് എന്നു കരുതുന്നവരെയെല്ലാം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന ചിലതു നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18-റിലയന്‍സ് കൂട്ടുകെട്ടിലുണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമ രംഗത്തു ഇക്കഴിഞ്ഞ ഒന്നു രണ്ടു ദശകങ്ങളില്‍ വന്‍കുത്തകകളുടെ സ്വാധീനം പറയത്തക്കവണ്ണം ഇല്ലായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഭാരതത്തിലെ ആദ്യ ദശകങ്ങളില്‍ ചണപ്പത്രങ്ങളും അതുപോലുള്ള ബിസിനസുകാര്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പത്രമാധ്യമങ്ങളും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. എന്നാല്‍ അത്തരം സ്വാധീനം ഇന്നു പൊതുവെ കുറവാണ്. സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിനു പരിമിതികളുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും ഇന്നു സാധിക്കുന്നുണ്ട്. വന്‍കിട വ്യവസായ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ പത്രമാധ്യമങ്ങളെ നേരിട്ടു നിയന്ത്രിക്കുന്ന സാഹചര്യം പൊതുവെയില്ല ഇന്നിന്ത്യയില്‍. (മുകേഷ് അംബാനി തന്നെ പണ്ടൊരിക്കല്‍ ‘ഒബ്സര്‍വര്‍’ തുടങ്ങിയതു വഴി ഈ ദിശയിലൊന്നു ശ്രമിച്ചതാണു; ‘ന്യൂസ് എക്സ്‌‌’ ചാനലിന്റെ ആദ്യകാല പ്രൊമോട്ടര്‍ പീറ്റര്‍ മുഖര്‍ജിയയെ പിന്തുണച്ചതു വഴി ചെറിയൊരു ശ്രമം ഏതാനും  ചില വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പും അംബാനി നടത്തിയിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒന്നും ക്ലച്ചു പിടിച്ചില്ല)

ചില കമ്പനികള്‍ക്കു ചില പത്രങ്ങളില്‍ നിക്ഷേപമോ പരോക്ഷമായ പങ്കാളിത്തമോ ഉള്ളതുപോലെയല്ല റിലയന്‍സ് പോലുള്ള ഒരു അതിബൃഹത്തായ വ്യവസായ ഗ്രൂപ്പിന്റെ മാധ്യമരംഗത്തേക്കുള്ള കടന്നു വരവ്. ബോംബെ സ്റ്റോക് എക്സ്ചേഞ്ചിലെ 30-അംഗ സുപ്രധാന ഓഹരിസൂചിക സെന്‍സെക്സിലെ ഏറ്റവും കനപ്പെട്ട കമ്പനിയാണ് റിലയന്‍സ് ഇന്‍ഡസ്ട്രീസ്. ഏണ്ണയടക്കമുള്ള രാജ്യത്തെ സുപ്രധാന ഊര്‍ജ ബിസിനസുകളില്‍ സജീവസാന്നിധ്യമാണ് റിലയന്‍സ്. പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ ഖനനവും സംസ്കരണവും ഇറക്കുമതിയും ഒക്കെ രാജ്യത്തെ വിദേശനയങ്ങളെപ്പോലും സ്വാധീനിക്കാനും  മാറ്റിമറിക്കാനും കെല്പുള്ള സംഗതികളാണ്. അത്തരമൊരു വ്യവസായഭീമന്‍ രാജ്യത്തെ മുപ്പതോളം  ചാനലുകളുടെ ഉള്ളടക്കം നിര്‍ണയിക്കാന്‍ കെല്പുള്ള ശക്തിയായി മാറുന്നതു ഒരു നിലക്കും ശുഭകരമല്ല.

അംബാനിക്കു നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക്18ന്റെ എതിര്‍ചാനലായ എന്‍ഡിറ്റിവിയില്‍ രഹസ്യമായി ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഓഹരി പങ്കാളിത്തം കൂടി കണക്കിലെടുത്താല്‍ അതു റൂപര്‍ട്ടു മര്‍ഡൊക്കിനേക്കാള്‍ അപകടകരമായ ഒരു സാഹചര്യം വരുത്തിവയ്ക്കും. കോര്‍പറേറ്റുകളടക്കമുള്ള വന്‍സ്രാവുകളെ വിമര്‍ശിക്കുകയും അവരുടെ ചെയ്തികള്‍ സമൂഹമധ്യത്തില്‍ തുറന്നു കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട മാധ്യമങ്ങള്‍ തന്നെ അതേ കോര്‍പറേറ്റുകളുടെ സ്വന്തമായി മാറുന്നതിലെ അപകടകരമായ ഐറണി കാണാതെപോകരുതു.

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Indian media, Mukesh Ambani, Network18, RIL, RIL TV18 deal