ഈജിപ്ത് നല്‍കുന്ന ഉത്തരങ്ങള്‍

Be Sociable, Share!

• 

പികെ ആനന്ദ്

കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയിലധികമായി ഈജിപ്തില്‍ അരങ്ങേറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനകീയ പ്രക്ഷോഭത്തിന് പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിനെ ഗതിവിഗതികളെ സ്വധീനിക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ട്. ടുണീഷ്യയിന്‍ ഏകാധിപതിയായ ബെന്‍ അലിയെ കെട്ടു കെട്ടിച്ച ജനമുന്നേറ്റത്തില്‍ നിന്നും പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ട്, ജനുവരി 25നാരംഭിച്ച ഈജിപ്ഷ്യന്‍ മുന്നേറ്റം ഇന്ന് മധ്യപൗരസ്ത്യ-വടക്കനാഫ്രിക്കന്‍ (Middle East and North Africa) ദേശത്തെയൊന്നടങ്കം പിടിച്ചു കുലുക്കിയ ജനശക്തിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ടുണീഷ്യയിലേയും, ഈജിപ്തിലേയും ജനകീയ വിപ്ലവങ്ങളെ കുറിച്ച് ഇതിനു മുന്‍പെഴുതിയ ലേഖനത്തില്‍ വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു സ്വേഛാധിപതിയെ മാറ്റി മറ്റൊന്നിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള സമരമല്ല കൈറോവിലെ ‘മിദാന്‍ തഹരീര്‍’ സ്ക്വയറിലും, അലക്സാന്‍ഡ്രിയയിലും, സുവേസിലും, മഹല്ലയിലും, മറ്റും ഉദിച്ചുയര്‍ന്നത്. മറിച്ച് പതിറ്റാണ്ടുകളായി തങ്ങളെ അടിച്ചമര്‍ത്തി ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു മുതലാളിത്ത, സാമ്രാജ്യത്വാനുകൂല വ്യവസ്ഥിതിയെ തന്നെ പരിഷ്കരിക്കണമെന്നാണ് പ്രക്ഷോഭകാരികള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഫ്യൂഡല്‍ അധികാരബിംബങ്ങളെ തെരുവില്‍ വിചാരണ ചെയ്തതു വഴി, ഭരണവര്‍ഗത്തിനു കല്പിച്ചു നല്‍കപ്പെട്ടിരുന്ന ദൈവീകസ്ഥാനത്തെയാണ് ജനങ്ങള്‍ വെല്ലു വിളിച്ചത്.

പ്രക്ഷോഭം മൂന്നാം വാരത്തിലേക്കു കടക്കുമ്പോള്‍ ഈജിപ്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ആശ്വാസകരമല്ല: ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനമുന്നേറ്റം ഭരണകൂടത്തെ നിശ്ചലമാക്കിയിട്ടും അധികാരം വിട്ടൊഴിയാന്‍ തെയ്യാറാവാത്ത സ്വേച്ഛാധിപതി; പ്രജാപതിയുടെ മുഖമായി മാറി പ്രക്ഷോഭത്തെ തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ഒമര്‍ സുലൈമാന്‍, നയതന്ത്രം പ്രസ്താവനകളില്‍ മാത്രമൊതുക്കി, സുലൈമാനിലൂടെ തങ്ങളുടെ താത്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്ന അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യം, തങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടത് പ്രസ്താവനകളല്ല, മറിച്ച് സമൂലപരിഷ്കരണമാണെന്നു പറയുന്ന പ്രക്ഷോഭകാരികള്‍. അധികാരത്തിന്റെ വലിയൊരു ശൃംഖല തന്നെ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ അണി നിരക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എന്നിട്ടും ജനകീയ സമരത്തിന്റെ മുനയൊടിക്കാനായില്ല. കെയ്റോയിലെ വിമോചന ചത്വരത്തിലേക്ക് ദിവസവും ആവേശത്തോടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നത് പതിനായിരങ്ങളാണ്. ഫെബ്രുവരി ഒന്നിന് 20 ലക്ഷത്തോളം ആളുകളാണ് മുബാറക്കിന്റെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ട് തലസ്ഥാന നഗരിയില്‍ പ്രകടനം നടത്തിയത്! ‘മില്യണ്‍ മാര്‍ച്ച്’ കണ്ട് ഭയന്നിട്ടാകണം അന്നു രാത്രി തന്നെ റ്റെലിവിഷനില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് താന്‍ ആറാം തവണ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കില്ലെന്ന് മുബാറക് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഉടനേ രാജിയില്ലെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച മുബാറക് സെപ്തംബര്‍ വരെയുള്ള തന്റെ കാലാവധി പൂര്‍ത്തിയാക്കുമെന്നും, ഭരണഘടനയില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തി തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയയില്‍ തിരുത്തലുകള്‍ നടത്തുമെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു.

നിലവിലെ ഭരണഘടനയനുസരിച്ച്, ഈജിപ്തില്‍ ആര്‍ക്കും എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും മത്സരിക്കാം. ആര്‍ക്കും മത്സരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഭരണഘടന വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് കടലാസില്‍ മാത്രമൊതുങ്ങുന്ന ഒന്നാണ്. പ്രസിഡന്റിനു താത്പര്യമില്ലാത്തവര്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയയുടെ പടി പോലും കാണാറില്ല. 1952ലെ റിപബ്ലിക്കന്‍ വിപ്ലവത്തിനു ശേഷമുള്ള ഈജിപ്തിന്റെ സ്ഥിതി ഇതാണ്. ഈജിപ്ത് ഒരിക്കലും ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രമായിരുന്നിട്ടില്ല. ജമാല്‍ അബ്ദല്‍ നാസറായാലും, അന്‍വര്‍ സദാത്തായാലും, മുബാറക്കായാലും പ്രസിഡന്റ് എന്നും ഏകാധിപതിയായിരുന്നു. എന്നാല്‍, നാസറിന്റെ കാലത്ത് ഈജിപ്ത് ഒരു പ്രമുഖ അന്തര്‍ദേശീയ ശക്തിയായിരുന്നുവെങ്കില്‍, മുബാറക്കിന്റെ ഈജിപ്ത് അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു മധ്യ-പൗരസ്ത്യ ഏജന്റ് മാത്രമായി മാറി. അതിന്റെ തുടക്കം സദാത്തില്‍ നിന്നായിരുന്നു. 1978ലെ ക്യാമ്പ് ഡേവിഡ് കരാറ് ഈജിപ്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര വിദേശനയത്തിന്റെ മരണമണി മുഴക്കിയെങ്കില്‍, അതു തുറന്നിട്ട സയണിസ്റ്റ്-അമേരിക്കന്‍ പാതയിലൂടെ രാജ്യത്തെ നയിക്കുകയായിരുന്നു മുബാറക് ചെയ്തത്.

മുബാറക്കിന്റെ ദുര്‍മുതലാളിത്ത ഭരണകൂടം
ഫെബ്രുവരി 1നു നടത്തിയ പ്രസംഗത്തില്‍ മുബാറക് പറഞ്ഞത് താന്‍ രാജ്യം വിട്ടു പോയാല്‍ ഈജിപ്ത് വന്‍ പ്രതിസന്ധിയിലേക്കു കൂപ്പു കുത്തുമെന്നാണ്. എന്താണ് മുബാറക്കിന്റെ ലെഗസി? എന്താണ് മുബാറക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ സവിശേഷതകള്‍? ഒരു അമേരിക്കന്‍ ആശ്രിത, സ്വേഛാധിപത്യ, ദുര്‍മുതലാളിത്ത ഭരണകൂടം–അതാണ് ഹോസ്നി മുബാറക് കഴിഞ്ഞ മുപ്പതു വര്‍ഷങ്ങളായി ഈജിപ്തില്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കിയത്. ജനരോഷമുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം. എന്നാല്‍ ഇതു തിരിച്ചറിയാതെ അവസാന നിമിഷം വരെ അധികാരത്തില്‍ കടിച്ചു തൂങ്ങാനാണ് പ്രജാപതിയുടെ തീരുമാനം. തനിക്കു ശേഷം പ്രളയം എന്നു റ്റിവിയിലൂടെ മുബാറക് പ്രഖ്യാപനം വന്നതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം ആയുധമേന്തിയ അക്രമകാരികള്‍ സമാധാനപൂര്‍ണമായി പ്രകടനം നടത്തിയിരുന്ന ജനാധിപത്യവാദികള്‍ക്കു നേരെ അക്രമമഴിച്ചു വിട്ടു. പട്ടാളം നോക്കി നില്‍ക്കവേ വിമോചന ചത്വരം രക്തക്കളമായി മാറി. ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന് ലെജിറ്റിമസിയുണ്ടാക്കുക എന്ന പഴയ കൗടില്യ തന്ത്രം ഇവിടെ കാണാം. താരതമ്യേന സ്വതന്ത്രമായി പ്രക്ഷോഭം റിപോര്‍ട് ചെയ്തിരുന്ന അല്‍-ജസീറയെ ഈജിപ്തില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കി. ഇന്റര്‍നെറ്റിനും, സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക് സൈറ്റുകള്‍ക്കും ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്കു പുറമേയാണിത്. വാര്‍ത്തകളെ നിയന്ത്രിച്ചാല്‍ ജനരോഷം പടരുമെന്ന് ഭരണകൂടം കണക്കു കൂട്ടിയിരിക്കാം. ഇതോടൊപ്പമാണ് പ്രതിപക്ഷവുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനായി പ്രജാപതിയുടെ പുതിയ മുഖം ഒമര്‍ സുലൈമാന്‍ മുന്നോട്ടു വരുന്നത്. ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌-മൊബൈല്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ പുനസ്ഥാപിക്കാമെന്നും, അറസ്റ്റിലായ പ്രക്ഷോഭകാരികളെ കേസില്ലാതെ വിട്ടയക്കാമെന്നും, ഭരണഘടനയിലും, നിയമങ്ങളിലും, പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍, വിദഗ്ദ്ധരുടെ ഒരു കമ്മറ്റി സ്ഥാപിക്കാമെന്നും മറ്റുമാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ അടവ് നയങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ജനങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന ആവശ്യമായ, ‘മുബാരകിന്റെ ഉടന്‍ രാജി’ അംഗീകരിക്കെപെടുകയുണ്ടായില്ല. ഇതിനിടെ, മുബാറക്കിന്റെ പാര്‍ട്ടിയായ എന്‍ഡിപിയില്‍ വന്‍ അഴിച്ചു പണിയും നടന്നു. പുതിയ മുഖങ്ങളെ ഇറക്കി ജനങ്ങളെ അനുനയിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം.

പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷത മുസ്ലിം ബദര്‍ഹുഡിന്റെ അനിവാര്യമായ ഉയര്‍ച്ചയായിരുന്നു. ‘മത മൗലികവാദികളായി’ മുദ്രകുത്തി ഭരണകൂടം പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഭ്രഷ്ട് കല്‍പ്പിച്ചു അകറ്റി നിര്‍ത്തിയ ബ്രദേഴ്സിനെ ഒമര്‍ സുലൈമാനു തന്നെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു വിളിക്കേണ്ടി വന്നു. രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം ബ്രദര്‍ഹുഡിന് നിയമവിരുദ്ധമാണെങ്കിലും ഈജിപ്തിന്റെ സാമൂഹ്യമേഖലയില്‍ അവര്‍ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാന്നിധ്യമാണ്. ജനുവരി 25 പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ മുന്‍നിരയിലേക്ക് ബ്രദേഴ്സ് വന്നില്ലെങ്കിലും, സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതില്‍ അവര്‍ വഹിച്ച പങ്ക് നിസ്തുലമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ബ്രദേഴ്സിനെ പുറത്തു നിര്‍ത്തി കൊണ്ട് ഒരു സമവായവും സാധ്യമല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് മുബാറക് ഭരണകൂടം ഭ്രഷ്ടവസാനിപ്പിച്ച് അവരെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു വിളിച്ചത്. അധികാരം നേടുകയോ, ഈജിപ്തിനെ ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രമായി പരിവര്‍ത്തിപ്പിക്കുകയോ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമല്ലെന്ന് ബ്രദര്‍ഹുഡ് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈജിപ്തിലേത് ഇസ്ലാമിക വിപ്ലവമാണെന്ന് ഇറാന്‍ അവകാശപ്പെട്ടപ്പോള്‍, അങ്ങിനെയല്ല ഇത് ജനങ്ങളുടെ വിപ്ലവമാണെന്നാണ് ബ്രദര്‍ഹുഡ് പറഞ്ഞത്. സുലൈമാനുമായി ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും മുബാറക് അധികാരം വിട്ടൊഴിയാതെ ഒരു സമവായവും സാധ്യമല്ലെന്നാണ് ബ്രദേഴ്സിന്റെ നിലപാട്.

മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകം, ഈജിപ്തിലെ പട്ടാളമാണ്. ഈജിപ്തിന്റെ രാഷ്ട്രിയ-സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയില്‍, എന്നും ഒഴിച്ചുകൂടാനാകാത്ത ഒരു ഘടകമായിരുന്നു പട്ടാളം. പ്രക്ഷോഭം തുടങ്ങി കുറച്ചു നാള്‍ക്കകം തന്നെ മുബാറക് പട്ടാളത്തെ തെരുവിലിറക്കി, നിശാ നിയമങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരികയുണ്ടായി. അതിനു ശേഷം പടുകൂറ്റന്‍ പാട്ടന്‍ ടാങ്കുകളും, മറ്റു പട്ടാള വാഹനങ്ങളും നിരത്തുകളില്‍ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു. ഒരു നാള്‍ വ്യോമസേന പോര്‍വിമാനങ്ങള്‍ താഴ്ത്തി പറത്തി ജനങ്ങളെ അന്ധാളിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ജനം പട്ടാളത്തെ തങ്ങളോടൊപ്പം നില്‍ക്കുന്നവരായാണ്‌ കണ്ടത്. ആ വിശ്വാസത്തെ പട്ടാളം ഒറ്റു കൊടുക്കുന്നത് മുബാറക്കിന്റെ ഗുണ്ടകളുടെ അഴിഞ്ഞാട്ട സമയത്ത് ജനം കണ്ടു. സൈന്യത്തെ നോക്കുകുത്തികളാക്കി കൊണ്ടാണ് അക്രമകാരികള്‍ സമരക്കാരെ ആക്രമിച്ചത്. ഞായറാഴ്ചത്തെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു ശേഷവും പ്രക്ഷോഭത്തില്‍ അയവു വരുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ സുലൈമാനെ വാക്കുകള്‍ക്ക് കനം വയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അനന്തകാലത്തേക്ക് പ്രതിഷേധം അനുവദിക്കാനാവില്ലെന്നാണ് ഭരണകൂട നിലപാട്. പക്ഷേ, പതിനായിരക്കണക്കിനു വരുന്ന സ്വന്തം ജനങ്ങളെ എങ്ങിനെയാണ് ഭരണകൂടം തിരിച്ചയയ്ക്കുക? പട്ടാളത്തിന്റെ സഹായമില്ലാതെ മുബാറക്-സുലൈമാന്‍ സംഘത്തിന് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ വരും ദിവസങ്ങളിലും പട്ടാളത്തിന്റെ നിലപാട് നിര്‍ണായകമായിരിക്കും.

ചരിത്ര നിര്‍മാണം
ഏതളവു കോല്‍ വച്ചു നോക്കിയാലും ജനശക്തിയുടെ തുറന്ന പ്രകടനമാണ് ഈജിപ്തില്‍ കണ്ടത്. അതാകട്ടെ, ചരിത്രം മരിച്ചു പോയെന്നും, ജനങ്ങളുടെ ശക്തി ഒരു മിത്താണെന്നും, ഇനി ചെറിയ ലിബറല്‍ മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ക്കു മാത്രമേ ലോകത്തെ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നും വാദിച്ച നിയോലിബറല്‍-പോസ്റ്റ് മോഡേണിസ്റ്റ്-അരാജക അച്ചുതണ്ടിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ക്കേറ്റ പ്രഹരം കൂടിയാണ്. ചരിത്രം നിര്‍മിക്കുന്നത് തങ്ങളാണെന്നും, അതിനുള്ള അവകാശം ഞങ്ങള്‍ക്കു തിരിച്ചു തരൂ എന്നും ഒരു ജനത എഴുന്നേറ്റു നിന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴുണ്ടായ മുഴക്കത്തിന്റെ അലയൊലികളാണ് ലോകത്തിനെ പലഭാഗങ്ങളില്‍ നമ്മള്‍ കേട്ടത്. അതു തന്നെയാണ് ഈജിപ്ത് നമ്മുടെ കാലത്തിനു തരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സന്ദേശവും. ഈജിപ്തിലെ പ്രക്ഷോഭം ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടതല്ല. കാലങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടു വന്നിരുന്ന ചെറു സമരങ്ങളുടെ സമ്മേളനമാണിപ്പോഴുണ്ടായത്. ഈ ചെറു സമരങ്ങള്‍ക്ക് വ്യക്തമായ ഇടതു പക്ഷ ചായ്വുണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷമായി, പ്രത്യേകിച്ചും പാര്‍ലിമെന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ വലിയ രീതിയില്‍ ക്രമക്കേടുകള്‍ നടത്തി എന്‍ഡിപി മാത്രം ജയിച്ചതിനു ശേഷം വമ്പിച്ച പോരാട്ടങ്ങളാണ് അരങ്ങേറിയത്. കെയ്റോവിലെ പാര്‍ലിമെന്റ് തെരുവില്‍ മാത്രം 478 കുത്തിരിപ്പ് സമരങ്ങള്‍ നടന്നു. മഹല്ലയില്‍ ഇടതുപക്ഷ ട്രേഡ് യൂണിയന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഒരു വമ്പിച്ച സമരവും നടക്കുകയുണ്ടായി. 2005ല്‍ ആരംഭിച്ച കിഫായ മുന്നേറ്റത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷവും, ലിബറലുകളും, ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകളും ഒരുപോലെ മുബാറക്കിനെതിരെ അണിനിരക്കുകയുണ്ടായി.

‘The Independent’ പത്രത്തിന്റെ ലേഖകനും, പ്രമുഖ യുദ്ധ റിപോര്‍ട്ടറുമായ റോബര്‍ട്ട്‌ ഫിസ്ക് തന്റെ ‘ഓണ്‍-ഫീല്‍ഡ്’ കുറിപ്പുകളില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്.  ഫെബ്രുവരി 1ലെ ‘മില്ല്യണ്‍ മാര്‍ച്ചില്‍’ സമൂഹത്തിന്റെ നാനാതുറകളില്‍ നിന്നുമുള്ളവര്‍ ഒരൊറ്റ അജന്‍ഡയുമായി അണിനിരന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അതില്‍ കര്‍ഷകരുമുണ്ടായിരുന്നു, ട്രേഡ് യൂണിയനിസ്റ്റുകളുണ്ടായിരുന്നു, സ്യൂട്ടിട്ട മാനേജര്‍മാരും, മത പണ്ഡിതന്മാരും, അഭ്യസ്ത വിദ്യരും, വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും, അഭിഭാഷകരും, എഴുത്തുകാരും, സിനിമാക്കാരും, കുടുംബസ്ഥരുമുണ്ടായിരുന്നു. പലരും കുടുംബസമേതമാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയിലേറെയായി വിമോചന ചത്വരത്തില്‍ തമ്പടിച്ചിരിക്കുന്നത്. മുബാറക്കിനെ താഴെയിറക്കാതെ  ഇനി വീട്ടിലെക്കില്ലെന്നാണ്, ജനത്തിന്റെ നിര്‍ബന്ധം. സ്ത്രീ-പുരുഷ, മുസ്ലിം-ക്രൈസ്തവ എന്നിങ്ങനെയുള്ള മതില്‍ക്കെട്ടുകള്‍ക്ക് മീതെ ജനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങിയ കഥകളും ഇവിടെ നിന്നുയരുന്നുണ്ട്. പുരുഷന്മാരും-സ്ത്രീകളും, തഹരീര്‍ സ്ക്വയറില്‍ ഒന്നിച്ചു നിസ്ക്കരിക്കുകയും, ഒന്നിച്ചു പ്രക്ഷോഭത്തിലേര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. നിസ്ക്കാര വേളകളില്‍, കോപ്ടിക് ക്രിസ്ത്യന്‍ വിശ്വാസികള്‍ മനുഷ്യവലയം തീര്‍ത്ത്‌ തങ്ങളുടെ മുസ്ലിം സഹോദര-സഹോദരിമാര്‍ക്ക് സംരക്ഷണം നല്‍കുന്നു. ഞായറാഴ്ചകളില്‍ മുസ്ലീം വിശ്വാസികള്‍, കുര്‍ബാനയര്‍പ്പിക്കാനായി തങ്ങളുടെ ക്രിസ്ത്യന്‍ സഹോദരരെ സഹായിക്കുന്നു. മുബാറക്കിനെതിരെ തഹരീര്‍ സ്ക്വയറില്‍ ജനങ്ങള്‍ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് പുതിയ ഈജിപ്തിന്റെ എടുപ്പുകളെയാണ്.

ഈജിപ്ത്, അറബ് പ്രദേശത്തിനും,പുറം ലോകത്തിനും കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് ഒരു പുതിയ പാതയാണ്. കെയ്റോയിലെ അടങ്ങാത്ത പ്രക്ഷോഭം മുഴക്കുന്നത് അറബ് ഫ്യൂഡലിസത്തിന്റെ മരണമണിയാണ്. യെമനിലെ പ്രസിഡന്റ് അലി അബ്ദുല്ല സാലെ ഇനി മത്സരിക്കില്ലെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തന്റെ ഭരണത്തിനെതിരെയുള്ള എതിര്‍പ്പിന്റെ ആക്കം കൂടുന്നുവെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജോര്‍ഡാനിലെ രാജാവ് അബ്ദുല്ല രണ്ടാമന്‍ മന്ത്രിസഭയെ പുറത്താക്കി പകരം പുതിയ ഒന്നിനെ നിയമിച്ചു. മുബാറക് ഇനി ചത്ത കുതിരയാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ അമേരിക്ക ഒടുവില്‍ സുലൈമാനോട് ഭരണകേന്ദ്രം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം അലയടിച്ച രാജ്യങ്ങളെല്ലാം ദുര്‍മുതലാളിത്തത്തിന്റേയും, അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റേയും ഏജന്റുമാരായിരുന്നു എന്നത് പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കേണ്ടതാണ്. ടുണീഷ്യ മുതല്‍ ഈജിപ്ത് വഴി ജോര്‍ഡാനിലേക്കാഞ്ഞടിക്കുന്ന ജനരോഷത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റിന് ഒന്നാം ലോകയുദ്ധം മുതല്‍ ആംഗ്ലോ-സാക്സന്‍ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ പുറംപോക്കായിരുന്ന മധ്യ പൗരസ്ത്യദേശത്തെ ഒന്നടങ്കം മാറ്റിതീര്‍ക്കാനുള്ള കെല്പുണ്ട്. അതുതന്നെയാവണം അമേരിക്കയേയും, സയണിസ്റ്റുകളേയും ആശങ്കാകുലരാക്കുന്നത്.

ലേഖകന്‍ എസ്എഫ്ഐ ജെഎന്‍യു യൂണിറ്റ് സെക്രട്ടറിയാണ്

അധികവായനയ്ക്ക്

അറേബ്യയില്‍ നിന്നുയരുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Egypt, Hosni Mubarak, Muslim Brotherhood, Omal Suleiman, PK Anand