Daily Edit: ഒബാമയുടെ യുദ്ധങ്ങള്‍

Be Sociable, Share!

• 

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: ന്യൂസ്റ്റേറ്റ്സ്മാന്‍

പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ബറാക് ഒബാമയുടെ സന്ദര്‍ശനം ഇന്ത്യന്‍ ഭരണവര്‍ഗവും, മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളും ഒരു ദേശീയോത്സവം പോലെയാണ് കൊണ്ടാടിയത്. മുംബൈയില്‍ ‘ലോകത്തെ ഏറ്റവും ശക്തനായ’ ഭരണാധികാരിയെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ കോര്‍പറേറ്റ് ഇന്ത്യയുടെ നേതൃനിര മൊത്തം കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നവംബര്‍ ഏഴിന് ദില്ലിയിലെത്തിയ ഒബാമയെ സ്വീകരിക്കാന്‍ പ്രോട്ടോക്കോളെല്ലാം മറികടന്ന് പ്രധാന മന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍ സിംഗും ഭാര്യയും നേരിട്ട് വിമാനത്താവളത്തിലെത്തി. ഹിസ്റ്റീരിയ ബാധിച്ചവരെ പോലെയാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒബാമയുടേയും ഭാര്യയുടേയും പിന്നാലെ കൂടിയത്. അമേരിക്കയില്‍ കെട്ടടങ്ങിയെങ്കിലും ‘ഒബാമാനിയ’ ഇന്ത്യയില്‍, കുറഞ്ഞപക്ഷം ഇവിടുത്തെ ഭരണ-മാധ്യമ വര്‍ഗത്തിനിടയില്‍, ഇന്നും ശക്തമാണെന്ന് തോന്നിച്ച രണ്ടു ദിവസങ്ങളാണ് കടന്നു പോയത്. ഈ ആഘോഷത്തിമര്‍പ്പിനിടയില്‍ അധികമാരും ഒബാമയുടെ വിദേശനയത്തെ കുറിച്ചോ, ഒബാമ ഭരണകൂടത്തിന്റെ യുദ്ധങ്ങളെ കുറിച്ചോ കാര്യമായി സംസാരിച്ചു  കണ്ടില്ല. പകരം ഒബാമസന്ദര്‍ശനം ഇന്ത്യയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന സാമ്പത്തിക-സ്ട്രാറ്റജിക് സൗഭാഗ്യങ്ങളെ കുറിച്ചായിരുന്നു ചര്‍ച്ച മുഴുവനും. പാര്‍ലമെന്റ് സ്ട്രീറ്റില്‍ ഇടതുപക്ഷം സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ റാലി സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും 2006ല്‍ ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ സന്ദര്‍ശന സമയത്ത് ദില്ലിയിലും, ലഖ്നൗവിലും, കൊല്‍ക്കൊത്തയിലും മറ്റും ഇരമ്പിയ പ്രതിഷേധവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴത്തേത് തീര്‍ത്തും ദുര്‍ബലമായിരുന്നു എന്ന് കാണാം.  ഇത് ഇന്ത്യയിലെ മാത്രം സ്ഥിതിയല്ല. ഒബാമ പൊതുവേ പുറംലോകത്തിന് ബുഷിനേക്കാള്‍ സ്വീകാര്യനാണ്. എന്നാല്‍ ഈ സ്വീകാര്യത രണ്ടു പേരുടേയും നയങ്ങളിലുള്ള വ്യത്യാസത്തില്‍ നിന്നുണ്ടാവുന്നതാണോ, അതോ ലിബറല്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒബാമയ്ക്കു ചുറ്റും സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഓറയുടെ ഫലമാണോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ഒബാമ ബുഷിനെ പോലെ യുദ്ധവെറിയനല്ല എന്നാണ് ലിബറലുകളുടെ പ്രധാന വാദം. ഒബാമയായിട്ട് യുദ്ധങ്ങളൊന്നും തുടങ്ങിയിട്ടില്ല എന്നത് അതിനൊരു കാരണമായി അവര്‍ ഉയര്‍ത്തി കാണിക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അമേരിക്ക ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു യുദ്ധങ്ങളും-‌-ഇറാഖ്, അഫ്ഘാനിസ്ഥാന്‍–തുടങ്ങിയത് ഒബാമയല്ല, അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ യുദ്ധക്കെടുതികള്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നും ഇക്കൂട്ടര്‍ വാദിക്കുന്നു. ഇവരുടെ വാദം പൊളിയുന്നത് ഒബാമയുടെ വിദേശനയം വിശകലന വിധേയമാക്കുമ്പോഴാണ്. “അമേരിക്കയില്‍ സമൃദ്ധിയും, പുറംലോകത്ത് സമാധാനവും” വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് അധികാരത്തിലെത്തിയ ഒബാമ വിദേശനയക്കാര്യത്തില്‍ ബുഷിനെ അതേപടി പിന്തുടരുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇതിന്റെ ആദ്യലക്ഷണമായിരുന്നു ബുഷിന്റെ പ്രതിരോധ സെക്രട്ടറി റൊബര്‍ട്ട് ഗെയ്റ്റ്സിനെ തല്‍സ്ഥാനത്ത് തൂടരാനനുവദിക്കുക എന്ന തീരുമാനം. ഡെമോക്രാറ്റുകളുടെ ഉപദേശത്തെ മറികടന്നു കൊണ്ടാണ് ഗെയ്റ്റ്സിനെ മാറ്റേണ്ടതില്ല എന്ന തീരുമാനം ഒബാമ കൈക്കൊണ്ടതെന്ന് ബോബ് വുഡ്വാര്‍ഡിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ പുസ്തകം (Obama’s Wars) പറയുന്നു.

ഇറാഖില്‍ നിന്നും സൈന്യത്തെ പിന്‍വലിക്കാനുള്ള തീരുമാനമാവട്ടെ സമാധാന പ്രേമത്തേക്കാളേറെ അമേരിക്കയുടെ തന്ത്രപരമായ ആവശ്യമായിരുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഇറാഖില്‍ നിന്നും അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലേക്കു മാറുകയും, ഇറാഖ് ബുഷിന്റെ കാലത്തു തന്നെ താരതമ്യേന ശാന്തമായി തുടങ്ങുകയും ചെയ്തതിനെ തുടര്‍ന്നാണ്, അമേരിക്കന്‍ കോര്‍പറേഷനുകളുടെ സാമ്പത്തിക താത്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പു വാങ്ങിയതിനു ശേഷം, ഭാഗികമായി സൈന്യത്തെ പിന്‍വലിക്കാമെന്ന് ഒബാമ ഭരണകൂടം തീരുമാനിക്കുന്നത്. ഈ തീരുമാനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഒബാമയ്ക്ക് സമാധാന പ്രേമിയെന്ന തിലകം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കാനുള്ള മാധ്യമ അജന്‍ഡയെ ജോണ്‍ പില്‍ജറേ പോലുള്ള മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ തന്നെ തുറന്നു കാണിക്കുകയുണ്ടായി. (ഇറാഖ് യുദ്ധം അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്ന പില്‍ജറുടെ ലേഖനം കാണുക). ഒബാമയുടെ അഫ്-പാക് നയം ബുഷിന്റേതിനേക്കാള്‍ യുദ്ധോത്സുകമാണെന്ന് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കാണിച്ചു തരുന്നു. നോര്‍ത്ത് വെസ്റ്റേണ്‍ പാകിസ്ഥാനില്‍ നിരന്തരമായി ഏരിയല്‍ ബോംബിംഗ് നടത്താനുള്ള തീരുമാനം ഒബാമയുടേതാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലേക്ക് കൂടുതല്‍ സൈന്യത്തെ അയയ്ക്കണമെന്ന് അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളത്തിന്റെ തീരുമാനം അതേ പോലെ സ്വീകരിച്ച് മുപ്പതിനായിരം അധിക സൈന്യത്തെ വിട്ടു കൊടുക്കുകയാണ് ഒബാമ ചെയ്തത്. ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ്, കഴിഞ്ഞ സെപ്റ്റംബര്‍ 13ന് ന്യൂസ്റ്റേറ്റ്സ്മാനില്‍ വന്ന അഭിമുഖത്തില്‍ നോം ചോംസ്കി ഒബാമയെ ‘യുദ്ധക്കുറ്റവാളി’ എന്നു വിളിച്ചത്. ഇസ്രയേല്‍-പലസ്തീന്‍ വിഷയത്തിലാവട്ടെ, ബുഷിന്റെ അതേ പാതയിലാണ് ഒബാമയെന്നു കാണാം. ഒബാമയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സമാധാന ചര്‍ച്ച പുനരാരംഭിച്ചെങ്കിലും ഇസ്രയേലിനോട് ഒരു ശക്തമായ നിര്‍ദേശം പോലും മുന്നോട്ടു വയ്ക്കാന്‍ ഒബാമയ്ക്കായിട്ടില്ല. ഗാസയിലെ ഉപരോധം നിര്‍ബാധം തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഗാസയിലേക്കു പോവുകയായിരുന്ന തുര്‍ക്കി കപ്പലുകളെ ആക്രമിച്ച ഇസ്രയേല്‍ നടപടിയെ ശക്തമായൊന്ന് അപലപിക്കാന്‍ പോലും തെയ്യാറാവാത്ത ലോക പ്രസിഡന്റാണ് ഒബാമയെന്ന് മറക്കരുത്. ഇറേനിയന്‍ ആണവ പ്രതിസന്ധി വിഷയത്തിലും തഥൈവ. ഇറാനെതിരെ ഒരു റൗണ്ട് ഉപരോധം കൂടെ അടിച്ചേല്പ്പിക്കാനായി എന്നതാണ് ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒബാമയുടെ നേട്ടം. ഒബാമ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കന്‍ നയങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചാലും ബുഷ് പ്രസിഡന്‍സിയുടെ തുടര്‍ച്ചയേ കാണാന്‍ കഴിയൂ. വെനസ്വേലന്‍ പ്രസിഡന്റ് ഹ്യൂഗോ ചാവേസിന് ഒരു ഷെയ്ക് ഹാന്‍ഡ് നല്‍കിയതു കൊണ്ട് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തെക്കനമേരിക്കന്‍ നയത്തില്‍ മാറ്റമൊന്നും വരുന്നില്ലല്ലോ. ക്യൂബയോടുള്ള ഉപരോധവും അതു പോലെ തന്നെ തുടരുന്നു.

നയങ്ങളില്‍ പ്രകടമായ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലാതിരിക്കെ, ഒബാമ ലോകത്തിന് കൂടുതല്‍ സ്വീകാര്യനാവുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അത് പ്രൊപഗാന്‍ഡയുടെ വിജയമാണെന്നേ പറയാനാകൂ. അതാകട്ടെ, കൂടുതല്‍ അപകടകരമാണു താനും. ഈ അപകടം പില്‍ജര്‍ മാസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പേ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു. ദില്ലിപോസ്റ്റിനു നല്‍കിയ ഒരു ഇമയില്‍ അഭിമുഖത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഒബാമയെ പറ്റി പറഞ്ഞതു നോക്കുക: “ഒരു കാര്യത്തില്‍ ബുഷിനേക്കാള്‍ അപകടകാരിയാണ് ഒബാമ. ബുഷിന്റെ തനിനിറം മനസിലാക്കിയ ജനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തെ എളുപ്പം വെറുത്തു തുടങ്ങി. ഒബാമയുടെ ‘ചരിത്ര പരമായ’ പ്രസിഡന്റ് പദവി സത്യത്തില്‍ യുദ്ധവിരുദ്ധ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ തീവ്രത കെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്…യാതൊരു മാറ്റവുമില്ലാത്ത അമേരിക്കന്‍ ചൂഷിത വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു നടത്തിപ്പുകാരന്‍ മാത്രമാണ് ഒബാമയും.”

Be Sociable, Share!

• 

Tags: Barack Obama, Daily Edit, foreign policy, US